I SA/Bd 1258/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka Sędziowie: sędzia WSA Urszula Wiśniewska sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Stanisława Majkut po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. P. Spółka akcyjna z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia od podatku od nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję , 2. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na rzecz A. P. Spółka akcyjna z siedzibą w G. kwotę 757,00zł (siedemset pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...]r. skarżąca Spółka wniosła o zwolnienie od podatku od nieruchomości w związku z inwestycją polegającą na przebudowie (modernizacji i konserwacji) istniejących obiektów oraz na nabyciu maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w tę nieruchomość. Wskazała, że inwestycje te wymienione zostały w § 2 ust. 3 pkt 2 i 3 uchwały Nr XXVIII/30/09 Rady Miasta Włocławek z 27 kwietnia 2009r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis na terenie Gminy Miasto Włocławek (Dz.U. Woj. Kuj. - Pom. Nr 70, poz. 1321) – dalej jako "uchwała". Podniosła, że maszyny i urządzenia wypełniają cel prowadzonej inwestycji, tj. poszerzenia oferty handlowej o nowe produkty: drażerowane bakalie i przekąski śniadaniowe. Po zakończonym przygotowaniu technicznej strony inwestycji strona podjęła działania mające na celu zatrudnienie kadry pracowniczej. Utworzyła 55 nowych miejsc pracy. Do wniosku dołączyła protokół potwierdzenia zakończenia inwestycji, z którego wynika, że [...] zakończony został "projekt przebudowy hal produkcyjnych" w Zakładzie produkcyjnym we Włocławku. Wskutek przebudowy powstała sekcja produkcji draży. Jednocześnie zakończona została inwestycja nowych linii do drażerowania oraz prażenia sezamu. Decyzją z dnia [...]. Prezydent Miasta W. odmówił udzielenia wnioskowanej ulgi. Organ powołując przesłanki udzielenia ulgi zawarte w uchwale wskazał, że Spółka spełniła jedynie przesłankę dotyczącą utworzenia nowych miejsc pracy. Nie dokonała natomiast przebudowy istniejących obiektów w Zakładzie Produkcyjnym we W., a także nie zakupiła maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w przedmiotową nieruchomość. We wniesionym odwołaniu Spółka zarzuciła naruszenie prawa poprzez błędną wykładnię § 2 ust. 3 pkt 2 uchwały skutkującą przyjęciem, że: - czynności przez nią wykonane w ramach "projektu przebudowy hal produkcyjnych" nie mieszczą się w zakresie pojęciowym "modernizacji obiektów istniejących", - skarżąca nie kupiła maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w nieruchomość. Decyzją z dnia [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W.utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Na wstępie podało, że § 2 uchwały przewiduje zwolnienie od podatku od nieruchomości dla nieruchomości, w których w wyniku inwestycji utworzono nowe miejsca pracy. Inwestycje te, zgodnie z § 2 ust. 3 uchwały powinny polegać na wybudowaniu nowych obiektów, rozbudowie, przebudowie lub modernizacji obiektów istniejących albo zakupie maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w tę nieruchomość. Zdaniem Kolegium, analiza tego paragrafu prowadzi do wniosku, że występują trzy całkowicie od siebie niezależne przesłanki, z których każda samodzielnie uzasadnia możliwość ubiegania się przez przedsiębiorcę o zwolnienie z podatku od nieruchomości. Organ odwoławczy podał, że w toku postępowania podatkowego na wezwanie organu podatkowego Spółka przedstawiła dowody potwierdzające okoliczność wbudowania na stałe w nieruchomość maszyn i urządzeń składających się na linie produkcyjne w postaci zdjęć fotograficznych oraz obszerne pisemne wyjaśnienia. Organ podatkowy dokonał również oględzin linii produkcyjnych. Natomiast w celu ustalenia stanu faktycznego w zakresie wykonania projektu przebudowy hal produkcyjnych Spółka, na wezwanie organu, złożyła pismo informujące o zakupie materiałów budowlanych, wykończeniowych oraz elektrycznych, a także usług (modernizacyjnych, instalacyjnych, budowlanych). Wymieniła w nim poszczególne faktury dokumentujące zakup powyższych towarów i usług, z krótką adnotacją w zakresie ich wykorzystania. Organ podkreślił, że kwestia złożenia wniosku w terminie oraz spełnienia warunku utworzenia nowych miejsc pracy w ilości 55 etatów nie jest sporna. Podstawą odmowy przyznania wnioskowanej ulgi było natomiast uznanie, że Spółka nie spełniła przesłanki w postaci zakupu maszyn i urządzeń "na stałe wbudowanych" w nieruchomość, a także przesłanki w postaci dokonania przebudowy i modernizacji istniejących obiektów. Odnośnie przesłanki do zakupu maszyn i urządzeń "na stałe wbudowanych" w nieruchomość organ wskazał, że na podstawie oględzin linii produkcyjnych ustalono, iż maszyny i urządzenia nie są na stałe wbudowane, umocowane trwale w budynku produkcyjnym. Możliwy jest bowiem ich demontaż bez naruszenia struktury. Tylko niektóre elementy linii produkcyjnej są przytwierdzone do posadzki za pomocą wkrętów (śrub). Zatem, zdaniem organu, zmiana lokalizacji maszyn i urządzeń nie wywoła skutków przewidywanych przez Spółkę, tj. dużego uszkodzenia podłogi i tym samym powstania szkód w całości hali produkcyjnej. Organ podkreślił, że nie jest trafny pogląd skarżącej, iż zapisy uchwały powinny wskazywać, aby maszyny i urządzenia stanowiły część składową budynku w rozumieniu art. 47 § 1 i § 2 kodeksu cywilnego. Zdaniem organu, gdyby ustawodawca zamierzał nadać inne znaczenie pojęciu "na stałe wbudowane" niż ono funkcjonuje w potocznym rozumieniu tego pojęcia, to zawarłby w akcie prawnym definicję legalną. Skoro w uchwale brak definicji legalnej ww. pojęcia, to należy go rozumieć w znaczeniu, w jakim używa się go w języku potocznym. Organ wskazując na definicję tego pojęcia zawartą w Uniwersalnym Słowniku Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003) podał, że w takim znaczeniu nie można przyjąć, iż przykręcenie śrubami do posadzki niektórych elementów linii produkcyjnej oraz podłączenie jej do systemu wentylacji oznacza, że linia ta jest trwale przymocowana do budynku. Odłączenie jej nie spowoduje zmian czy uszkodzeń budynku. Strona nie dowiodła, że demontaż maszyn i urządzeń nie jest możliwy, albo spowodowałby istotne naruszenie substancji linii produkcyjnych, co skutkowałoby koniecznością ich odbudowy. Rozpoznając przesłankę przebudowy istniejących obiektów organ podatkowy wskazał, że wykonanych przez Spółkę czynności nie można zakwalifikować do kategorii przebudowy budynku, albowiem nie nastąpiła zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego. Dla uzasadnienia stanowiska organ podatkowy dokonał interpretacji pojęcia "przebudowa" posługując się przy tym definicją słownikową oraz zawartą w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane. Ocenił, że działania nie dotyczyły budynku (prace spawalnicze), bądź dotyczyły innego pomieszczenia niż hala produkcyjna (wykucie otworu okiennego) albo miały charakter drobnych prac konserwacyjnych (prace malarskie, konserwacja dźwigów), czy instalacyjnych (montaż instalacji elektrycznej pod maszyny). Ponadto Spółka nie składała żadnych wniosków do stosownych organów dotyczących robót budowlanych na nieruchomości. Zdaniem organu, zarówno w rozumieniu potocznym, jak i budowlanym wykonanie czynności polegających na spawaniu podestów pod maszyny pakujące, malowanie, konserwacja dźwigów, montaż instalacji elektrycznych w tym gniazdek zasilających, wtyków oraz oświetlenia pod podestami maszyn, w żadnej mierze nie może być uznane za przebudowę hal produkcyjnych. Nie powodują one gruntownych zmian w układzie funkcjonalnym budynku. Dla uzasadnienia stanowiska organ powołał orzecznictwo sądów administracyjnych. Natomiast wykonanie otworu okiennego i wstawienie okna w pomieszczeniu biurowym nie może być - w ocenie organu - uwzględnione przy ocenie rozpatrywanej kwestii, albowiem nie dotyczy zakresu inwestycji objętego protokołem potwierdzenia zakończenia inwestycji z 25 czerwca 2012r., podobnie jak wykonanie innych usług udokumentowanych fakturą, których rzeczywisty zakup nastąpił po dacie odbioru inwestycji, a strona nie dowiodła, że ich wykonanie i odbiór nastąpił wcześniej, tj. przed datą wystawienia/sprzedaży usług określoną na fakturze. Organ odwoławczy zgodził się natomiast z zarzutami, że organ podatkowy I instancji ograniczył się jedynie do zbadania spełnienia przez Spółkę przesłanki "przebudowy" hal produkcyjnych pozostawiając poza przedmiotem rozważań, czy wykonane czynności mieszczą się w kategorii "modernizacji", o której mowa w § 2 ust. 3 pkt 2 uchwały. W związku z tym, w toku postępowania odwoławczego organ II instancji na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przystąpił do oceny tej przesłanki. Powołując się na słownikową definicję tego pojęcia (z uwagi na brak legalnej) organ podał, że modernizacja polega na unowocześnieniu, uwspółcześnieniu czegoś. Zdaniem organu, wykonane w hali produkcyjnej czynności polegające na spawaniu podestów pod maszyny pakujące, wykonaniu instalacji elektrycznej pod maszyny pakujące (gniazdek zasilających, wtyków), czy wykonanie oświetlenia pod podestami, dotyczą bezpośrednio linii produkcyjnej, a nie budynku hali produkcyjnej lub wykonane zostały na potrzeby rozruchu tej linii. Zatem nie stanowiły modernizacji hali produkcyjnej. Wykonanie dodatkowych gniazdek elektrycznych bądź dostosowanie instalacji elektrycznej na potrzeby sprawnego działania linii produkcyjnej nie powodują unowocześnienia hali, ponieważ każdy współczesny obiekt posiada niezbędną dla jego użytkowania instalację, w tym elektryczną. Zakup materiałów malarskich, czy konserwacja dźwigów stanowią o bieżącej konserwacji i poprawie wyglądu obiektu. W kwestii wykonania otworu okiennego i wstawienia okna w pomieszczeniu biurowym oraz innych usług udokumentowanych fakturą, organ odwoławczy powtórzył argumentację, jaką zaprezentował w przypadku rozpoznawania przesłanki przebudowy. W złożonej do tut. Sądu skardze, Spółka wiosła o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: - § 2 ust. 1 i 4 uchwały w zw. z przepisem art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2014r. poz. 849) – dalej jako: "u.p.o.l.", poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżąca nie spełniła przesłanek warunkujących zwolnienie od podatku od nieruchomości, pomimo spełnienia przez nią warunków określonych w § 7 ust. 1 i 4 tej uchwały, - § 2 ust. 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 2 uchwały w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.o.l., poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że czynności wykonane przez skarżącą nie mieszczą się w zakresie pojęcia "modernizacji obiektu istniejącego", - § 2 ust. 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 3 uchwały w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.o.l., poprzez błędną wykładnię tych przepisów prawa, w szczególności poprzez błędne przyjęcie, że zakupione przez skarżącą maszyny i urządzenia nie zostały na stałe wbudowane w nieruchomość. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że § 2 ust. 1 uchwały wprowadza dwa warunki, od spełnienia których uzależnione jest zwolnienie od podatku, tj. przeprowadzenie inwestycji, o której mowa w ust. 4 oraz spełnienie warunków i trybu określonych w części B załącznika do uchwały. Skarżąca zauważyła, że przepis ten nie odsyła do § 2 ust. 3 uchwały, który stał się podstawą oceny wniosku przez organy. Zdaniem strony, jedynie § 2 ust. 4 uchwały powinien być podstawą oceny czy spełnione zostały warunki zwolnienia, tj. utworzenie nowych miejsc pracy w ilości wskazanej szczegółowo w pkt 1 części B załącznika oraz złożenie wniosku w wymaganym terminie. W niniejszej sprawie Spółka wypełniła powyższe warunki, co zostało potwierdzone przez organy. Skarżąca wskazała, że nawet gdyby przyjąć, iż dla udzielenia ulgi koniecznym jest spełnienie przesłanek z § 2 ust. 3 uchwały, to w jej ocenie, spełniła ona zarówno przesłankę modernizacji obiektów oraz przesłankę zakupu maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w nieruchomość. Skarżąca podkreśliła, że zamontowanie schodów i klimatyzacji skutkuje unowocześnieniem obiektu w stosunku do stanu sprzed wykonania tych czynności. Odnośnie drugiej przesłanki, Spółka zaznaczyła, że zakupione maszyny i urządzenia zostały na stałe przytwierdzone do obiektu poprzez połączenie śrubami, zespawanie oraz połączenie z systemem wentylacyjnym. Zdaniem Spółki, nieuzasadnione jest przywiązywanie wielkiej wagi przez organy do literalnej wykładni pojęcia "na stałe wbudowane w nieruchomość", ze względu na wykładnię systemową. Gdyby bowiem uznać, że maszyny i urządzenia mają być wbudowane w nieruchomość w ścisłym tego słowa znaczeniu, to stałyby się częścią składową nieruchomości i doszłoby do połączenia maszyn oraz urządzeń z nieruchomością w rozumieniu art. 193 k.c. Spółka podkreśliła, że skoro uchwała odwołuje się do pojęć maszyny i urządzenia to oznacza, iż uznaje je jako odrębną rzecz ruchomą w stosunku do nieruchomości. Zdaniem skarżącej, wymóg wbudowania maszyn i urządzeń jest wymogiem o charakterze funkcjonalnym, co oznacza, że obiekt wraz z maszynami przytwierdzonymi do niego stanowi całość pozwalającą realizować cele produkcyjne i gospodarcze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: I. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie mogła się ostać, gdyż doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Spór w sprawie sprowadza się do zagadnienia zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie uchwały Nr XXVIII/30/09 Rady Miasta Włocławek z 27 kwietnia 2009r. w sprawie zwolnień od podatku od nieruchomości w ramach pomocy de minimis na terenie Gminy Miasto Włocławek. Zdaniem organu podatkowego, skarżąca Spółka nie spełniła warunku rozbudowy, przebudowy lub modernizacji obiektów istniejących, jak również zakupu maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w tę nieruchomość, w związku z tym brak podstaw do przyznania zwolnienia podatkowego. Z kolei strona skarżąca stoi na stanowisku, że wypełniła ww. wymogi, stąd przysługuje jej prawo do zwolnienia w podatku od nieruchomości stosownie do wymienionej uchwały. W zaistniałym sporze rację należy przyznać podatnikowi, aczkolwiek nie wszystkie zarzuty są zasadne. Na wstępie należy wyjaśnić, że kwestię zwolnień od podatku od nieruchomości reguluje art. 7 u.p.o.I. W art. 7 ust. 3 tej ustawy zawarto uprawnienie, zgodnie z którym rada gminy może w drodze uchwały wprowadzić inne zwolnienia przedmiotowe niż określone w ust. 1 oraz w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 października 2003r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych i niektórych ustaw. Biorąc za podstawę m.in. art. 7 ust. 3 u.p.o.I. Rada Miasta Włocławek ww. uchwałą z 27 kwietnia 2009r. postanowiła, że: - zwalnia się od podatku od nieruchomości na okres 12 miesięcy, budynki lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, w których nastąpił wzrost stanu zatrudnienia o 50% w stosunku do średniego zatrudnienia za ostatnie 6 miesięcy (§ 1 ust. 1); - zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpiły okoliczności uprawniające do zwolnienia (§ 1 ust. 2); - zasady i tryb korzystania ze zwolnienia, o którym mowa w § 1 określone są w części A załącznika do niniejszej uchwały (§ 1 ust. 3). Stosownie do § 2 uchwały: zwalnia się od podatku nieruchomości, w których w wyniku inwestycji, o których mowa w ust. 4 utworzono nowe miejsca pracy w wysokości określonej w części B załącznika do tej uchwały. Zwolnienie przysługuje przez okres wskazany w załączniku (ust. 1); zwolnienie przysługuje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wystąpiły okoliczności uprawniające do zwolnienia (ust. 2). Na podstawie § 2 ust. 3 tej uchwały przez inwestycje rozumie się działanie polegające na: 1) wybudowaniu nowych obiektów; 2) rozbudowie, przebudowie lub modernizacji obiektów istniejących; 3) zakupie maszyn i urządzeń na stałe wbudowanych w tę nieruchomość. Ponadto w § 3 ust. 2 Rada Miasta postanowiła, że pomoc udzielana na podstawie niniejszej uchwały jest pomocą de minimis w rozumieniu rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach de minimis. Zdaniem Sądu, nie ma racji strona skarżąca, że wystarczające dla uzyskania prawa do zwolnienia od podatku było spełnienie wyłącznie warunków wynikających z § 2 ust. 1 ww. uchwały (tj. utworzenie nowych miejsc pracy oraz złożenie wniosku w wymaganym terminie) bez odwoływania się do § 2 ust. 3. Zauważyć należy, że w § 2 ust. 1 uchwały stanowi się o nieruchomościach, w których w wyniku "inwestycji", o których mowa w ust. 4, utworzono nowe miejsca pracy. Z kolei § 2 ust. 3 precyzuje co należy rozumieć przez inwestycję. Stąd brak jest podstaw, aby pojęcie "inwestycji" przyjmować inaczej niż to określa ten przepis. Przyjęcie, że wystarczające dla uzyskania zwolnienia jest wyłącznie utworzenie nowych miejsc pracy oraz złożenie wniosku, byłoby sprzeczne z treścią uchwały. W konsekwencji przepis § 2 ust. 3 uchwały byłby zbędny, bo określałby pojęcie inwestycji, których nie byłoby obowiązku wykonać w celu nabycia prawa do ulgi. W tym zakresie organ podatkowy dokonał prawidłowej wykładni przepisów uchwały. W konsekwencji należy stwierdzić, że dla uzyskania prawa do zwolnienia niezbędne jest nie tylko utworzenie nowych miejsc pracy i złożenie wniosku w terminie (te okoliczności w przedmiotowej sprawie są niesporne), ale również wykonanie jednej z inwestycji sprecyzowanych w § 2 ust. 3 uchwały (ta kwestia jest sporna w niniejszej sprawie). II. Odnośnie zagadnienia dotyczącego inwestycji z § 2 ust. 3 pkt 3 uchwały należy stwierdzić, że ww. uchwała nie zawiera definicji i nie precyzuje na czym ma polegać wbudowanie w nieruchomość na stałe zakupionych maszyn i urządzeń. Zgodzić się należy z organem, że wobec braku tej definicji w powołanej uchwale, adekwatne jest sięgnięcie do jej znaczenia w języku potocznym. I tak zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego pod redakcją Mieczysława Szymczaka (Wydawnictwo Naukowe PWN W-wa, wyd. IX 1994r.) przez "wbudowanie" należy rozumieć umieścić coś wewnątrz czegoś, umocować coś na stałe wewnątrz jakiejś budowli, konstrukcji, urządzenia. Niewątpliwie chodzi w przypadku maszyn i urządzeń o połączenie ich z nieruchomością w sposób trwały, na stałe. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podać należy, że doszło do spełnienia tego warunku w znaczeniu potocznym. Podnieść należy, że w piśmie z dnia [...] skarżąca Spółka podała, iż przedłożone przez nią faktury potwierdzają, że zakupiła maszyny i urządzenia (firm: Fenix System, Ilapak, Profitech, Loma Systems), które tworzą dwie linie do konfekcjonowania bakalii. W skład w/w linii produkcyjnych wchodzą m.in. naważarki (urządzenia odważające odpowiednie porcje surowca), podest pod naważarki, taśmociągi, stół obrotowy do odbierania paczek, maszyny pakujące oraz specjalistyczne drukarki. W/w urządzenia są połączone ze sobą na stałe, wobec czego tworzą wielkogabarytowe linie produkcyjne na stałe posadowione w pomieszczeniach produkcyjnych. Z uwagi na okoliczność, że naważarki muszą dozować produkt bardzo precyzyjnie, z wysoką dokładnością, przed montażem zostały wypoziomowane przez uprawnione i wykwalifikowane do tego osoby, a następnie odpowiednio zamontowane, wobec czego nie mogą być przemieszczane ani przesuwane. Na potwierdzenie powyższej okoliczności załączyła 5 zdjęć ww. opisanych linii produkcyjnych (k. 17 akt administracyjnych). Ponadto z pisma Spółki z dnia [...]. wynika m.in., że: 1) faktura VAT [...] została wystawiona z tytułu wykonania prac spawalniczych przy montażu maszyn pakujących na kwotę [...] zł brutto; 2) fakturę VAT [...] z dnia [...] także wystawiono z tytułu wykonania prac spawalniczych przy montażu maszyn pakujących na kwotę [...] zł brutto (k.32 akt administracyjnych). Nadto z protokołu oględzin z dnia [...]. wynika, że piec do prażenia sezamu oraz pakowaczka próżniowa nie są na stałe przytwierdzone do posadzki; w skład linii do prażenia sezamu wchodzi również wyciąg wentylacyjny oparów z pieca i według oświadczenia został on zamontowany na potrzeby ww. linii; na linię do drażerowania składają się bębny drażetkarskie i temperówka czekolady, które są przytwierdzone do posadzki; podesty przy maszynach pakujących były przedmiotem prac spawalniczych z uwagi na niemożność wniesienia w całości na halę produkcyjną (k. 43 akt administracyjnych). Jednocześnie organ nie kwestionuje, a wręcz potwierdza na s. 7 zaskarżonej decyzji, że miało miejsce "przykręcenie śrubami do posadzki niektórych elementów linii produkcyjnej oraz podłączenie jej do systemu wentylacji", ponadto wykonano prace spawalnicze przy montażu maszyn. Zdaniem Sądu, przywołane okoliczności pozwalają stwierdzić, że mamy w sprawie do czynienia z nabyciem i wbudowaniem w nieruchomość maszyn oraz urządzeń. Przytwierdzenie do nieruchomości urządzeń i maszyn za pomocą śrub, zespawanie ich i połączenie z systemem wentylacyjnym można uznać za spełnienie warunku wbudowania ich w nieruchomość. Trudno wymagać, aby maszyny i urządzenia były przytwierdzane np. zaprawą murarską. Organ nawet nie podaje w jaki przykładowo sposób powinno dojść do połączenia maszyn i urządzeń z nieruchomością, aby została spełniona ta przesłanka. Stwierdza, że odkręcenie linii produkcyjnych nie spowodowałoby ogromnych zniszczeń posadzki i szkody w całej hali produkcyjnej, a strona nie wskazała na czym ewentualne zniszczenia i szkody miałyby polegać. Podnieść w tym miejscu należy, że Spółka w odwołaniu wskazała, iż demontaż maszyn oraz czynności związane z przeniesieniem ich w inne miejsce byłoby technicznie i ekonomicznie nieuzasadnione. W ocenie Sądu, warunek zakupu i wbudowania w nieruchomość maszyn i urządzeń został spełniony. Przykręcenie ich śrubami, zespawanie oraz połączenie z systemem spawalniczym jest ich wbudowaniem w nieruchomość. Z kolei nie wiadomo jaka metoda połączenia maszyn i urządzeń z nieruchomością spowodowałaby uznanie przez SKO, że doszło do ich wbudowania. Lektura uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie pozwala odpowiedzieć na to pytanie. Sąd zauważa, że brak definicji w samej uchwale powoduje, że podatnicy nie mogą mieć wiedzy co organ podatkowy może mieć w przyszłości na uwadze oceniając spełnienie tego warunku zwolnienia. Zaznaczyć należy, że w uzasadnieniu decyzji organu I instancji (s. 6) zawarto następujący wywód: "Wbrew twierdzeniu "A. P." S.A. o tym, iż przedmiotowe maszyny i urządzenia (linie) będą znajdowały się na stałe na przedmiotowej nieruchomości i nie będą mogły zostać przeniesione poza nią z uwagi na brak uzasadnienia technicznego i ekonomicznego, a ich przeniesienie spowoduje trwałe uszkodzenie hali produkcyjnej, należy podkreślić, że tego typu używane maszyny i urządzenia dla przemysłu spożywczego są przedmiotem obrotu handlowego, a zmiana lokalizacji maszyn i urządzeń wolnostojących, a nawet tych przytwierdzonych do podłoża za pomocą wkrętów (śrub) z pewnością nie wywoła skutków przewidywanych przez Spółkę." Zdaniem tut. Sądu, nawet organ nie kwestionuje, że maszyny i urządzenia zostały przytwierdzone do podłoża, a odłączenie ich może spowodować trwałe szkody w hali. Uważa jednak, że to nie o takie połączenie i szkody chodzi, a jednocześnie nie podaje jaki charakter powinny one mieć, aby została spełniona przesłanka zwolnienia. Ponadto, okoliczność istnienia możliwości sprzedaży maszyn i urządzeń po ich zdemontowaniu nie oznacza, że nie były one na stałe wbudowane w nieruchomość, skoro nie będą mogły być przeniesione bez negatywnych skutków o charakterze technicznym i ekonomicznym. Podnieść należy, ewentualny cel w postaci wykorzystywania przez przedsiębiorcę maszyn i urządzeń w dłuższym okresie można byłoby osiągnąć zawierając w uchwale odpowiednią regulację, a nie poprzez interpretację sprzeczną z treścią tej uchwały. Podsumowując ten wątek uzasadnienia tut. Sąd stwierdza, że Spółka spełniła warunek z § 2 ust. 3 pkt 3 uchwały, a stanowisko organu odwoławczego w tej materii jest błędne. Spełnienie zatem tego warunku w powiązaniu z niekwestionowaniem przez organ odwoławczy zachowania terminu do złożenia wniosku oraz wielkości zatrudnienia, jest już wystarczające do uzyskania prawa do zwolnienia. III. Odnośnie kolejnego warunku, tj. przebudowy lub modernizacji istniejącego obiektu, również stanowisko organu jest błędne. Wobec braku w uchwale definicji tych pojęć należy zastosować je w języku potocznym. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (jw.) przez: - przebudowę – należy rozumieć dokonanie gruntowej zmiany w jakiejś budowli, przerobić coś; - modernizację – należy rozumieć unowocześnienie, uwspółcześnienie czegoś. Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy podać należy, że w piśmie z dnia [...]. Spółka m. in. podała, że: 1) faktura VAT 1 z dnia [...] potwierdza wykonanie schodów stalowo-aluminiowych na kwotę [...] zł brutto; w załączeniu przedłożyła trzy zdjęcia potwierdzające montaż schodów; 2) faktura VAT nr [...]z dnia [...] została wystawiona z tytułu wykonania usługi polegającej na wykuciu otworu okiennego w ścianie nośnej i wstawieniu okna w pomieszczeniu biurowym na parterze magazynu surowców na kwotę [...] zł brutto; 2) faktura VAT nr [...] z dnia [...]. wystawiona została z tytułu montażu instalacji klimatyzacyjnej na [...] zł brutto (k. 32 akt administracyjnych). Protokół oględzin z dnia [...]. także potwierdza, że wykonano schody stalowo-aluminiowe (k. 43 akt administracyjnych). Podać należy, że z § 2 ust. 3 pkt 2 uchwały nie wynika, aby przebudowa miała dotyczyć wyłącznie hali produkcyjnej, lecz ogólnie odnosi ten wymóg do obiektu. Oznacza to, że może obejmować także lokal biurowy, jeżeli mieści się on w tym obiekcie. Zauważyć należy, że obiekty inwestycyjne to nie tylko hale produkcyjne, lecz także pomieszczenia pomocnicze w tym magazyny, biura, sale konferencyjne, które jako całość wchodzą w skład obiektów przedsiębiorstwa. Jeżeli zamiarem Rady Miasta było, aby przebudowa, czy modernizacja dotyczyły wyłącznie hali produkcyjnej, to taki wymóg należało zawrzeć w uchwale. Ponadto, zdaniem tut. Sądu, pobudowanie schodów, czy montaż instalacji klimatyzacyjnej stanowi unowocześnienie obiektu. W związku z tym warunek z § 2 ust. 3 pkt 2 uchwały został także spełniony. Sąd zauważa, że z pisma strony skarżącej z dnia [...]. wynika, iż faktura VAT z tytułu wykonania usługi polegającej na wykuciu otworu okiennego w ścianie nośnej i wstawieniu okna nosi datę [...]., a zatem datę wcześniejszą niż protokół potwierdzenia wykonania inwestycji - z dnia [...]. IV. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organ podatkowy odmawiając przyznania zwolnienia podatkowego naruszył przepisy § 1 i § 2 ust. 3 pkt 2 i 3 ww. uchwały oraz art. 187 § 1 i art. 191 O.p. W tym stanie rzeczy niedopuszczalne były wnioski organów odnośnie do niespełnienia przez stronę warunków do objęcia ją wspomnianym zwolnieniem od opodatkowania. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił zgodnie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. W przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a. U. Wiśniewska E. Kruppik – Świetlicka H. Adamczewska – Wasilewicz