I SA/Bd 129/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku akcyzowego za okres od czerwca 2006r. do października 2006r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności B. A. – członka zarządu B. Sp. z o.o. z siedzibą w B. za zaległości podatkowe tej spółki z tytułu podatku akcyzowego za okres od czerwca 2006r. do października 2006r. Na decyzję organu odwoławczego strona pismem z dnia 12 stycznia 2011r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia wniosku w tym zakresie przez organ odwoławczy. W piśmie z dnia 15 listopada 2011r. uzasadniła szerzej swój wniosek. Podnosząc argumentację dotyczącą wadliwości zaskarżonej decyzji wskazała, że na jej podstawie dokonane zostało zajęcie rachunku bankowego skarżącej, uniemożliwiajace jej zarówno prowadzenie gospodarstwa domowego jak i prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżąca jest lekarzem, prowadzi działalność gospodarczą, z której utrzymuje rodzinę. Jest samotną matką, a na jej utrzymaniu pozostaje niepracujący, uczący się syn. Zajęcie rachunku bankowego oraz zakaz wypłat uniemożliwia stronie zaspokojenie zarówno potrzeb własnych jak i dziecka. Poza pracą zawodową skarżąca ani jej syn nie posiadają żadnych innych źródeł utrzymania. Zajęcie rachunku bankowego nie doprowadzi do zabezpieczenia interesów Skarbu Państwa, ponieważ strona nie posiada środków wystarczających na zaspokojenie solidarnego zobowiązania, a niewątpliwie doprowadzi do niepowetowanej szkody. Jednocześnie okoliczność ta powoduje, że skarżąca i jej syn pozostają bez środków do życia. W piśmie z dnia 05 marca 2012r. strona podniosła zarzuty dotyczące wadliwości prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Podała ponadto, że okresie od 24 lutego 2012 r. do 2 marca 2012 r. zostały zajęte wszystkie rachunki bankowe skarżącej, na kwotę przekraczającą [...]zł. Fakt ten uniemożliwia jej zarówno prowadzenie gospodarstwa domowego jak i prowadzenie działalności gospodarczej. Skarżąca jest lekarzem, prowadzącym działalność gospodarczą na arenie międzynarodowej. Współpracuje z podmiotami zagranicznymi zarówno na terenie kraju jak i za granicą, co powoduje konieczność zachowania płynności finansowej. Organizuje szkolenia i konferencje, co wymaga dokonywania przelewów pieniężnych nierzadko środkami, które jedynie czasowo zostały ulokowane na jej rachunku bankowym przez uczestników tych wydarzeń, celem dokonania przez nią opłat i rezerwacji na ich rzecz. W konsekwencji zdaniem strony czynności egzekucyjne dokonywane z przekroczeniem uprawnień przez organy egzekucyjne, całkowicie rujnują zarówno wiarygodność finansową skarżącej, jak i jej autorytet zawodowy, na który pracowała 20 lat. W związku z dokonanym zajęciem i wynikającym z niego brakiem płynności finansowej, skarżąca nie ma środków na realizację podjętych zawodowo przedsięwzięć, w szczególności badań klinicznych prowadzonych na podstawie podjętej współpracy z przedsiębiorstwami zagranicznymi, co w ostateczności prowadzi do odpowiedzialności przed Komisją Bioetyczną. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnej w skutkach utraty wiarygodności skarżącej i niewątpliwego zakończenia rozwijającej się kariery zawodowej. Podobną argumentację strona zaprezentowała w piśmie z dnia 08 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Podkreślić należy, że orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz 2) niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 ww. ustawy jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. W rozpoznawanej sprawie skarżąca swój wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji uzasadniła w sposób przekonujący, podając okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Rozpatrując niniejszy wniosek Sąd uznał, że ustawowo określone zagrożenia mogą w wypadku strony potencjalnie wystąpić. Wykonanie objętej skargą decyzji może spowodować bowiem uniemożliwienie prowadzenia dalszej działalności gospodarczej oraz badawczej, które to okoliczności mogą być, w ocenie Sądu, równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków czy wyrządzeniem znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza - w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi - zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę oświadczenia skarżącej dot. braku możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych skarżącej oraz jej rodziny oraz zagrożenia związanego z brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, wywiązywania się z podjętych w tym zakresie zobowiązań oraz pracy badawczej i kariery zawodowej skarżącej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Sygn. akt I SA/Bd 129/12 P o u c z e n i e Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.