I SA/Bd 13/16

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2016-02-03

Skład orzekający: Mariusz Pawełczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego w stopniu uzasadniającym przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, ponieważ prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest bezrobotna bez prawa do zasiłku, utrzymuje się z prac sezonowych i nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych. W związku z tym przyznano jej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca E. L. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowej. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, początkowo na nieaktualnym formularzu. Po złożeniu wniosku na aktualnym formularzu, podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymuje się z prac dorywczych, jest bezrobotna, a jej majątek to mieszkanie. Wskazała również swoje miesięczne wydatki.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 r. postanowił: zwolnić skarżącą od kosztów sądowych Wraz ze skargą wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej złożony na nieaktualnym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego w dniu 01 lutego 2016r. skarżąca złożyła wniosek na aktualnym formularzu PPF. Rubryka nr 4 pozostała niewypełniona. Mając jednak na uwadze zakres wniosku wskazany na nieaktualnym formularzu PPF orzekający potraktował wniosek skarżącej jako wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z prac dorywczych. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jako majątek strona wskazała mieszkanie o pow. [...]m². W rubryce 11 zobowiązania i stałe wydatki strona wskazała: czynsz [...]zł (po uwzględnieniu dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł); energia elektryczna [...] zł; gaz [...] zł; leki [...] zł; telefon [...] zł; wyżywienie i odzież [...]zł. Oświadczyła, że nie posiada oszczędności, papierów wartościowych, przedmiotów wartościowych oraz innych nieruchomości. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej należy stwierdzić, że wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania. Zaważył na tym przede wszystkim fakt, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się z prac sezonowych. Nie posiada oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło