I SA/Bd 133/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2009 r. do stycznia 2011 r. postanowił: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata. W dniu 23 stycznia 2017r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu PPF wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Jako majątek wnioskodawca wskazał mieszkanie o pow. 66 m˛ - prowadzone jest postępowanie egzekucyjne. Oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych o wartości powyżej [...] zł. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że od dnia złożenia poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy (prawomocnym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016r. zwolniono skarżącego od wpisu od skargi) jego sytuacja materialna nie zmieniała się. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Korzysta ze wsparcia finansowego rodziny. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że instytucja prawa pomocy stanowi zabezpieczenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, jako podstawowego standardu państwa prawnego. Umożliwia bowiem realizację swoich praw na drodze sądowej podmiotom nie posiadającym dostatecznych środków na ponoszenie niezbędnych kosztów postępowania. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – czyli takiego jakiego obecnie domaga się strona skarżąca - następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy orzekający stwierdził, że przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie na obecnym etapie postępowania zostały przez skarżącego spełnione. Uzasadniania to jego aktualna sytuacja materialna i finansowa skarżącego. Wskazać bowiem należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016r. zwolniono skarżącego od wpisu od skargi. Jak wynika z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF który wpłynął do tut. Sądu w dniu 23 stycznia 2017r. sytuacja finansowa i majątkowa skarżącego nie zmieniła się od dnia złożenia poprzedniego wniosku. Skarżący nadal jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Korzysta ze wsparcia finansowego rodziny. Nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Jednocześnie wskazać należy, że wyrokiem z dnia 3 listopada 2016r. Sąd oddalił skargę strony, a zatem strona chcąc skorzystać z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej zmuszona jest skorzystać z usług profesjonalnego pełnomocnika (art. 175 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe okoliczności, orzekający uznał, że zasadne jest udzielenie pomocy sądowej skarżącemu w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.