I SA/Bd 134/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 02 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Wraz ze skargą kasacyjną z dnia 20 października 2008 r. W.W. wniósł zwolnienie od wpisu. W formularzu PPF podniósł, iż jego rodzina nie powinna ponosić finansowych konsekwencji związanych z błędną oceną prowadzonej przez wnioskującego działalności społecznej. Zaznaczył, iż opłacenie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w utrzymaniu prowadzonego wraz z żoną gospodarstwa domowego. Miesięczny dochód rodziny skarżącego z tytułu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej wynosi 15.000 zł. Zainteresowany jako majątek wskazał dom, dwa mieszkania, lokal użytkowy, niezabudowaną nieruchomość oraz samochód osobowy marki Audi A6. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministarcyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych dla ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " p.p.s.a. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym możliwe jest wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania zaś koniecznego rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W oparciu o informacje przedstawione przez wnioskującego należy zauważyć, iż miesięczny dochód gospodarstwa domowego, w którym pozostaje, jest bez wątpienia wystarczający, aby zapewnić rodzinie potrzebne środki utrzymania, nawet po opłaceniu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków na opłacenie kosztów sądowych we wskazanej powyżej wysokości nie uzasadnia przyznania prawa pomocy. Instytucja prawa pomocy obejmuje swoim zakresem grupę osób nieposiadających obiektywnie możliwości poniesienia kosztów zainicjowanego postępowania. Skarżącego nie można do nich zaliczyć. Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.