I SA/Bd 138/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2005r. R. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji/postanowienia są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu obciąża stronę. Sąd zauważa, iż strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie przedstawiła żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji tj., że poniosłaby znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania postanowienia nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. W niniejszej sprawie zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie został w ogóle uzasadniony. Sąd zauważa, że dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji/postanowienia nie wystarcza nawet samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do strony skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 wskazuje, że to z wniosku strony skarżącej mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. Wydanie postanowienia oczekiwanego przez stronę skarżącą zależy od uznania sądu ("...sąd może ..."). Podnieść należy, że Sąd rozpatrując złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wziął pod uwagę informacje dotyczące jego sytuacji materialnej i rodzinnej przedstawione w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF). Wskazać jednak należy, że rozpatrując złożony wniosek w tym zakresie Sąd odmawiając przyznania prawa pomocy uznał, że strona nie uwiarygodniła, iż znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów sądowych. Przede wszystkim jednak dla rozstrzygnięcia w przedmiocie zawieszenia wykonania zaskarżonej decyzji istotne znaczenie ma fakt, że skarżący nie uzasadnił w jaki sposób zaskarżona decyzja może wpłynąć na powstanie w jej przypadku znacznej szkody materialnej lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sygn. akt I SA/Bd 138/11 P o u c z e n i e Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.