I SA/Bd 139/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stacji Benzynowej Z. O., J. C. sp.j. z/s w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od lipca 2007r. do grudnia 2007r. oraz od stycznia 2008r. do września 2008r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Stacja Benzynowa Z. O., J. C. sp.j. z/s w D. (Strona, Skarżąca) podała, że zobowiązanie pieniężne ustalone decyzją w kwocie 568.280 zł znacznie przekracza jej możliwości finansowe, a egzekucja tej kwoty pozbawi ją płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzona działalnością. Skarżąca podkreśliła również, że wykonanie decyzji, wobec braku środków pieniężnych pozwalających na dobrowolną spłatę zaległości podatkowych, implikuje konieczność przeprowadzenia egzekucji z ruchomości, co do której Organ podjął już odpowiednie kroki powołując biegłego do oszacowania wartości składników majątku Skarżącej. Jak wskazała Strona ruchomości te w postaci: ciągnika siodłowego MAN, cysterny do przewozu paliw płynnych, autocysterny Mercedes-Benz, stacji L. – 2 zbiorników oraz rurociągu technologicznego są niezwykle ważnymi elementami w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, bez których nie jest i nie będzie możliwe świadczenie jakichkolwiek usług związanych z dystrybucją paliw. Natomiast skutki związane z zamknięciem działalności gospodarczej spowodują utratę pracy przez ponad 20 pracowników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże to na stronie skarżącej spoczywa uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004r., Sygn. akt GZ 138/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu Skarżąca uprawdopodobniła, że ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego. Kwota zobowiązania podatkowego wynikająca z zaskarżonej decyzji wynosi 568.280 zł, co jest, w ocenie Sądu, kwotą znaczną. Skarżąca wskazała, że wskazana kwota, znacznie przekracza jej możliwości finansowe, natomiast jej egzekucja doprowadzi do utraty płynności finansowej, a w konsekwencji może doprowadzić nawet do zaprzestania prowadzenia przez nią działalności gospodarczej i konieczności zwolnienia z pracy ponad 20 osób. Zdaniem Sądu, skoro za trudne do odwrócenia skutki uznaje się takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków, to zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej z uwagi na brak środków finansowych oraz przedmiotów niezbędnych do jej prowadzenia (jak wskazano we wniosku: ciągnika siodłowego MAN, cysterny do przewozu paliw płynnych, autocysterny Mercedes-Benz, stacji L. – 2 zbiorników oraz rurociągu technologicznego) z całą pewnością wypełnia wskazane wyżej znamiona. Powyższe wiąże się bowiem z utratą sprawdzonych pracowników (zwolnienia), kontrahentów i w konsekwencji klientów. Zatem wykonanie zaskarżonej decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a egzekucja wymienionej kwoty mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę i negatywnie wpłynąć na działalność gospodarczą przez nią prowadzoną. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji