I SA/Bd 142/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Mirella Łent po rozpoznaniu w dniu 02 lutego 2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku W. O. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004 postanawia odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2004. Pismem z dnia 20 grudnia 2011r. skarżący zwrócił się do tut. Sądu z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2011r. Sąd wezwał stronę skarżącą o uzupełnienie w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania braku wniosku z dnia 20 grudnia 2011r. przez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego odpisu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Wezwanie doręczono stronie w dniu 04 stycznia 2012r. Pismem z dnia 24 stycznia 2012r. (data nadania 25.01.2012r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego jego wniosku z dnia 20 grudnia 2011r. Podał, że w terminie od 5-23.01.2012r. przebywał na zwolnieniu lekarskim, dlatego też nie mógł osobiście przyjechać do Bydgoszczy i podpisać wniosku. Oświadczył, że ponownie składa wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku o sygn. akt I SA/Bd 142/11 i przesłanie go na adres jego zamieszkania. Do wniosku załączono zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy skarżącego w dniach 05-23.01.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu w sytuacji, gdy niedokonanie przez stronę czynności w terminie nastąpiło z przyczyn niezawinionych. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy. Zgodnie z utartym już stanowiskiem judykatury o braku winy można mówić jedynie wówczas, gdy strona nie mogła zapobiec uchybieniu terminowi nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku – postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 roku, sygn. akt V SA 793/03 niepublikowane. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie przeszkody takie nie wystąpiły. Skarżący w uzasadnieniu wniosku powołał się na chorobę oraz przebywanie na zwolnieniu lekarskim, które to okoliczności uniemożliwiły mu przyjazd do Bydgoszczy celem podpisania wniosku. Zdaniem Sądu, niezdolność do pracy w żaden sposób nie wyjaśnia, dlaczego skarżący nie uzupełnił braku wniosku w terminie i tym bardziej nie może tej okoliczności usprawiedliwiać. Również samo zwolnienie lekarskie nie stanowi potwierdzenia braku winy strony w uchybieniu terminu. Niekoniecznie bowiem musi ono wykluczać możliwość dokonania czynności procesowej przez stronę i możliwość nadania pisma procesowego w urzędzie pocztowym osobiście lub przez inną osobę, np. domownika (por. postanowienie NSA z 1 lutego 2005 r., FZ 713/04, LexPolonica nr 2111786). Tym bardziej, że jak wynika z przedłożonego przez skarżącego zwolnienia lekarskiego, dolegliwości zdrowotne nie uniemożliwiały mu chodzenia, co wynika wprost z ich treści, gdzie w polu nr 6 – "wskazania lekarskie" – wpisano cyfrę "2", oznaczającą, że "chory może chodzić." Ponadto zauważyć należy, że w wezwaniu z dnia 22 grudnia 2011r. Sąd wyraźnie zaznaczył, że skarżący zobowiązany jest podpisać wniosek lub nadesłać podpisany odpis tego wniosku. Zatem strona nie musiała stawić się osobiście w Sądzie celem podpisania wniosku, lecz mogła uzupełnić ten brak również poprzez nadesłanie uzupełnionego wniosku. Przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie SN z 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LexPolonica nr 394258). Skarżący we wniosku o przywrócenie terminu takich okoliczności nie wykazał. Dlatego mając całość powyższego na uwadze Sąd na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia