I SA/Bd 144/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Ch. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. Ch. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w T. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w T. określającą wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 3.149,00 . Na decyzję organu odwoławczego J. Ch. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Skarżący wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Sąd zauważa, iż skarżący w uzasadnieniu wniosku nie przedstawił żadnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji tj., że poniósłby on znaczną szkodę lub powstałyby trudne do odwrócenia skutki. Należy przy tym przyjąć, że dla istnienia przesłanki wstrzymania wykonania decyzji nie wystarczy wystąpienie "jakiejkolwiek" szkody, lecz musi to być znaczna szkoda, która zagrażałaby bytowi socjalnemu skarżącego. Wniosek swój skarżacy uzasadnił "niebezpieczeństwem wyrządzenia mu znacznej szkody poprzez realizację orzeczenia sprzecznego z przepisami prawa". Sąd zauważa, iż dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wystarcza samo podniesienie argumentów będących odzwierciedleniem treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do osoby skarżącej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2004r., sygn. akt FZ 85/04). Podnieść również należy, iż treść art. 61 § 3 wskazuje, że to z wniosku skarżącego mają wynikać przesłanki wstrzymania, a sąd rozstrzyga o wstrzymaniu po ocenie konkretnego wniosku w takiej sprawie. Wydawanie postanowienia oczekiwanego przez stronę skarżącą zależy od uznania sądu ("...sąd może ..."). W niniejszej sprawie Sąd nie mógł jednak skorzystać z instytucji uznania, gdyż jak wskazano wyżej wniosek skarżącego ze względu na brak jakiegokolwiek uzasadnienia nie mógł zostać oceniony merytorycznie. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sygn. akt I SA/Bd 144/10 P o u c z e n i e Na postanowienie przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się do tutejszego Sądu w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia.