I SA/Bd 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. postanawia: umorzyć postępowanie Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. nr [...] i określił wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia w 2002 r. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w kwocie [...]zł. Na decyzję organu II instancji strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W uzasadnieniu podatnik wniósł o uwzględnienie skargi w całości oraz o zwolnienie z kosztów sądowych. W dniu 05 lutego 2008 r. skarżący nadesłał do tut. Sądu pismo, w którym zwrócił się z prośbą o wycofanie skargi z uwagi na pogorszenie stanu zdrowia. Wyjaśnił, że w dniu 22 stycznia 2008 r. przeszedł poważną operację oka, ma problemy z poruszaniem się bez opiekuna. Wskazał, że po przebytej operacji pogorszył się jego stan psychiczny, choruje na zespół depresyjny w przebiegu wielu chorób somatycznych. Dodał, że ze względów zdrowotnych nie jest w stanie uczestniczyć w postępowaniu procesowym. Do przedmiotowego pisma skarżący załączył kserokopię karty informacyjnej leczenia szpitalnego oraz zaświadczenie o zakresie leczenia poszczególnych chorób. Z uwagi na wątpliwości, co do rzeczywistych intencji skarżącego Sąd zwrócił się do niego pismem z dnia 12 lutego 2008 r. o wyjaśnienie w terminie 7 dni, czy wniosek o cofnięcie skargi na decyzję Dyrektora izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. ma charakter bezwarunkowy czy pozostaje w związku z wnioskiem o udzielenie prawa pomocy tj. czy skarżący cofa także wniosek o udzielenie mu prawa pomocy czy też wniosek ten pozostaje aktualny, a jego wynik tj. sposób załatwienia, będzie decydował o podtrzymaniu lub cofnięciu skargi. Jednocześnie Sąd pouczył, że w przypadku braku odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie uznany przez Sąd za przejaw zamiaru bezwarunkowego cofnięcia skargi. Pismo zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lutego 2008 r. Ani w zakreślonym terminie ani do dnia wydania niniejszego postanowienia podatnik nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd potraktował pismo skarżącego z dnia 05 lutego 2008 r. jako wniosek o cofnięcie skargi. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne w dwóch przypadkach. Jeżeli cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą wyżej wymienione przesłanki. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) umorzył postępowanie w sprawie.