I SA/Bd 155/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Sędzia WSA Teresa Liwacz Protokolant N. N. po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 05 lipca 2011 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. 1. oddala skargę 2. zasądza od Skarbu Państwa ( Kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz adwokata S. M. kwotę ... (....) tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w B. obejmujących zaległe składki za niektóre miesiące w latach 2004-2007. W toku tego postępowania zawiadomieniem z dnia 25 czerwca 2010 r. organ dokonał zajęcia nadpłaty w podatku dochodowym za 2009 r. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł zarzuty na czynności egzekucyjne. Zarzucił niedopuszczalność prowadzenia postępowania egzekucyjnego z uwagi na zastosowanie przez organ egzekucyjny zbyt uciążliwego środka, wszczęcie postępowania egzekucyjnego bez uprzedniego doręczenia upomnienia, niedoręczenie tytułów wykonawczych przed doręczeniem zawiadomienia z dnia 25 czerwca 2010 r. o zajęciu prawa majątkowego, zastosowanie przez organ egzekucyjny niewłaściwego druku zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego oraz nieprzedstawienie zobowiązanemu podstawy prawnej egzekucji administracyjnej. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów, uchylenie przez organ egzekucyjny zastosowanej czynności egzekucyjnej oraz wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w czasie rozpoznawania zarzutów. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. odmówił przywrócenia terminu do zgłoszenia zarzutów. Organ uznał, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek zaniedbania, a nie zaistnienia przeszkód uniemożliwiających jego dochowanie. W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił błędne przyjęcie, że nie przysługuje mu prawo do zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ wskazał, że pouczenie o prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w terminie siedmiu dni zawarte zostało w tytułach wykonawczych, które doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2008 r. i w dniu 26 listopada 2008 r. Zgłoszenie zarzutów dopiero w 2010 r. nie mogło zatem nastąpić wskutek niemożliwych do przezwyciężenia wcześniej trudności, ale było wynikiem zaniechania, czy zaniedbania, które w żaden sposób uchybienia terminu nie usprawiedliwiają. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła błędne przyjęcie, że podniesione w zażaleniu zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Skarżący wskazał, że organ pierwszej instancji dokonując czynności egzekucyjnej w dniu 25 czerwca 2010 r. nie zawarł pouczenia o możliwości złożenia zarzutu w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym, lecz wymienił jedynie środek w postaci skargi. Zaznaczył, że o możliwości złożenia środka zaskarżenia w postaci zarzutu dowiedział się dopiero w dniu 24 września 2010 r. z uzasadnienia postanowienia Ministra Finansów w dnia 03 września 2010 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zauważyć należy, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c i pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Sąd dokonując, na podstawie akt sprawy, kontroli legalności zaskarżonego postanowienia wydanego przez organy egzekucyjne w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu na podstawie obowiązujących przepisów prawa nie dopatrzył się w sprawie takich uchybień prawa, które winny skutkować uchyleniem skarżonego orzeczenia i uznał, iż postanowienie - będące przedmiotem skargi - jest prawidłowe, natomiast podniesione w skardze zarzuty są nieuzasadnione. Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie formalne o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Należy przede wszystkim wskazać wbrew skardze, że tytuły wykonawcze numerach [...] do [...] oraz [...] do [...] wierzyciel ZUS Inspektorat w B. wystawił w dniu 29 lutego 2008, klauzulę o skierowaniu ww. aktów do egzekucji nadano w dniu 14 marca 2008 natomiast tytuł wykonawczy [...] wystawiono w 8 sierpnia 2008 a klauzulę w dniu 28 sierpnia 2008. Odpisy ww. tytułów wykonawczych zostały dostarczone skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2008 a tytuł [...] w dniu 26 listopada 2008, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Należy podkreślić, iż w części G wszystkich wskazanych tytułów, zgodnie z art. 27 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egz. w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. ) - znajduje się pouczenie o przysługującym w terminie 7 dni - prawie do zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Termin 7 – dniowy liczy się od dnia , w którym zobowiązany powziął wiadomość o toczącym się p/ko niemu postępowaniu egzekucyjnym. Jest to podstawowy środek prawny przysługujący zobowiązanemu. Jest to termin zawity, co oznacza, że po upływie wskazanego terminu zarzuty nie mogą być skutecznie wniesione. Jak wynika z akt administracyjnych zarzuty zobowiązany wniósł po upływie dwóch lat od dnia doręczenia tytułów tj. w dniu 27 września 2010 r. a zatem odmowa przywrócenia terminu jest w pełni uzasadniona. Instytucja przywrócenia terminu jest oparta na podstawie art. 58 Kpa. Ma na celu ochronę przed negatywnymi skutkami uchybienia terminowi a przesłanką przywrócenia tego terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że uchybienie nastąpiło bez jej winy. Brak winy zachodzi wtedy, gdy strona nie mogła dokonać czynności wskutek przeszkód, których nie można było usunąć nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Ponadto przesłanką zasadności wniosku o przywrócenie terminu jest zachowanie przez stronę tzw. największej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Należy zgodzić się z organami, ze uchybienie nastąpiło z powodu zaniedbania a nie z powodu trudnych do przezwyciężenia przeszkód. Skarżący wskazał, ze o postępowaniu egzekucyjnym dowiedział się dopiero w dniu 24 września 2010 r. z uzasadnienia postanowienia Ministra Finansów z dnia 3 września 2010 r. co mija się z prawdą- mając na uwadze materiał dowodowy. Z tych przyczyn Sąd w oparciu o art. 151 cyt. ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w oparciu o art. 209, art. 205 § 2, art. 250 cyt. ustawy, w zw. z § 18 ust. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Finansów z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. E. Kruppik – Świetlicka H. Adamczewska – Wasilewicz T. Liwacz