I SA/Bd 166/08

PostanowienieWSA w Bydgoszczy2008-11-07

Skład orzekający: Izabela Najda-Ossowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przebywanie strony na kursie dokształcającym poza miejscem zamieszkania i pracy, w wyniku czego strona nie uczestniczyła w rozprawie i nie była świadoma wydanego wyroku, uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku?
Ratio decidendi
Nie, przebywanie strony na kursie dokształcającym poza miejscem zamieszkania i pracy, które uniemożliwiło jej uczestnictwo w rozprawie i świadomość wydanego wyroku, nie stanowi podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona miała możliwość uzyskania informacji o wyroku i przysługujących jej środkach prawnych, np. poprzez kontakt telefoniczny z sądem lub ustanowienie pełnomocnika, a także mogła złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia za pośrednictwem poczty lub urzędu konsularnego. Brak wykazania należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw uniemożliwia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.
Stan faktyczny
Strona M. L. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który zapadł w jej sprawie. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała przebywanie na kursie dokształcającym poza miejscem zamieszkania i pracy w okresie od 4 września do 29 października 2008 r., co uniemożliwiło jej uczestnictwo w rozprawie w dniu 9 września 2008 r. i brak wiedzy o wydanym wyroku. Strona wniosła również o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przywrócenia terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wyrokiem z dnia 09 września 2008r., sygn. akt I SA/Bd 166/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania. Prawomocność orzeczenia stwierdzono od dnia 10 października 2008r. Pismem z dnia 31 października 2008r. strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku. Skarżący wskazał, że w dniach od 04 września do 29 października 2008r. przebywał służbowo poza miejscem stałego zamieszkania w związku z dokształcaniem. W konsekwencji nie uczestniczył w posiedzeniu Sądu w dniu 09 września 2008r. i nie wiedział, jakim rozstrzygnięciem zakończyła się jego sprawa. Z tej przyczyny nie złożył również w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Zdaniem strony, przedstawiona okoliczność świadczy o niezawinionym uchybieniu terminu. Do wniosku skarżący załączył oświadczenie pracodawcy o przebywaniu pracownika na kursie dokształcającym poza zakładem pracy oraz miejscem zamieszkania. Jednocześnie wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu ze względu na treść art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej wyżej ustawy wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Należy podkreślić, ze instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy. Podstawową przesłankę przywrócenia terminu jest brak winy w jego uchybieniu. Brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 29 października 1999r., sygn. akt I CKN 556/98, postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1999r., sygn. akt II UKN 667/98, wyrok WSA z dnia 06 października 2005r. sygn. akt II SA/Bk 369/05, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 02 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, postanowienie NSA z dnia 04 października 2000r., sygn. akt I SA/Gd 560/00). Wskazane w art. 87 § 2 omawianej ustawy kryterium braku winy polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Orzecznictwo sądowe wskazuje jednoznacznie, iż niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw nie uzasadnia przywrócenia terminu (por. post. NSA z dnia 10 lutego 2000r. sygn. akt SA/Sz 1117/99). Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar (wyrok NSA z dnia 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00, wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 1999r., sygn. akt I SA/Ka 1609/97). Z akt sprawy wynika, że w dniu 09 września 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania. Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mijał z dniem 16 września 2008r. Strona w przepisanym prawem terminie nie złożyła takiego wniosku. Pismem z dnia 31 października 2008r. strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 09 września 2008r. Jako przyczynę uchybienia terminu i uzasadnienie wniosku o jego przywrócenie wskazała przebywanie na szkoleniu poza miejscem zamieszkania w dniach od 04 września do 29 października 2008r., co zostało potwierdzone zaświadczeniem pracodawcy. Okoliczność ta była powodem nieuczestniczenia strony w rozprawie i braku wiedzy o wydanym wyroku. W ocenie Sądu, wskazana przez stronę przyczyna nie może uzasadniać przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Należy zauważyć, że zgodnie z zarządzeniem o wyznaczeniu rozprawy z dnia 29 lipca 2008r. strona została zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 01 sierpnia 2008r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 43 akt sądowych). Zatem strona miała świadomość, że w dniu 09 września 2008r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy odbędzie się rozprawa, która może zakończyć się wydaniem orzeczenia i rozstrzygnięcie to może mieć dla strony określone konsekwencje proceduralne. Należy wskazać, że o ile dopuszczalne jest niestawiennictwo strony skarżącej na rozprawie, na co wskazuje art. 107 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o tyle brak jest podstaw do uznania, że owo niestawiennictwo usprawiedliwia brak wiedzy strony skarżącej na temat wydanego rozstrzygnięcia w jej sprawie i może usprawiedliwiać uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Sądu, nie można uznać, że skoro strona przebywała w dniu rozprawy na kursie dokształcającym kwalifikacje poza miejscem pracy i stałego zamieszkania, to nie mogła uzyskać informacji o wydanym wyroku oraz przysługujących jej środkach prawnych i terminach na ich wniesienie. Informacje takie strona mogła uzyskać kontaktując się chociażby telefonicznie z Wydziałem Informacji tut. sądu, czy też ustanawiając pełnomocnika do osobistego zasięgnięcia takiej informacji w imieniu skarżącego. Również złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie jest czynnością, która wymaga obecności strony w miejscu zamieszkania albowiem wniosek taki może zostać wniesiony przez stronę chociażby za pośrednictwem polskiego urzędu pocztowego lub polskiego urzędu konsularnego, na co wskazuje art. 83 § 3 cytowanej ustawy. Sąd w obecnym składzie jednocześnie podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 02 czerwca 1997r., sygn. akt I PKN 194/97, który co prawda dotyczy uchybienia terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem, jednak pogląd wyrażony w tym orzeczeniu ma analogiczne zastosowanie do podniesionych przez skarżącego okoliczności w niniejszej sprawie. W przedmiotowym postanowieniu Sąd Najwyższy stwierdził, ze nieobecność na rozprawie w sytuacji, gdy strona mogła dowiedzieć się o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Nie jest także okolicznością usprawiedliwiającą przekroczenie terminu brak wiedzy o wydaniu wyroku. Również orzecznictwo sądów administracyjnych jest w tej materii jednolite (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 października 2008r., sygn. akt IV SAB/Gl 13/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lipca 2008r., sygn. akt I SA/Wa 1642/07; postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 25 lutego 2008r., sygn. akt I SA/Bd 749/07; postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007r., sygn. akt II FZ 591/07). Podsumowując należy stwierdzić, że wniosek strony skarżącej nie może zostać uwzględniony albowiem nie wykazała ona przesłanek wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Strona była zobowiązana do dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw, staranności tej jednak nie wykazała. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło