I SA/Bd 169/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Skarżący wniósł na urzędowym formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z synem. Oświadczył, że wraz z synem nie uzyskują dochodów. Skarżący oświadczył, że jest osobą rozwiedzioną, nie posiada zobowiązań i stałych wydatków, pozostaje na utrzymaniu członków rodziny z którymi nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności i przedmiotów wartościowych. W odpowiedzi na zarządzenie referendarza sądowego skarżący przedłożył: zeznania podatkowe za lata 2016-2017; wyciąg z rachunku bankowego; oświadczenie o wydatkach; oświadczenie o pomocy otrzymywanej od ojca w kocie [...] zł miesięcznie. Ponadto skarżący oświadczył, że: nie posiada samochodu; nie posiada udziałów w spółkach prawa handlowego; nie pozostaje w związku małżeńskim; z majątku skarżącego nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – dalej zwana p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Intencją wprowadzenia przepisów dotyczących prawa pomocy było stworzenie możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem osobom, które znajdując się w trudnej sytuacji finansowej nie mogą uiścić kosztów sądowych. Instytucja prawa pomocy stanowi wyjątek od ogólnej zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania i zapewnia osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możność obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywoływania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. W świetle powyższych ogólnych rozważań stwierdzić należało, że strona spełnia przesłanki wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z uczącym się synem. Jak wynika z przedłożonych zeznań podatkowych w 2017r. skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskał przychód w kwocie [...]zł, natomiast w 2016r. z tytułu umowy o pracę uzyskał dochód w kocie [...] zł. Jak wynika z oświadczenia skarżącego w 2018r. uzyskał łączny dochód w kwocie [...]zł. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości oszczędności, papierów wartościowych, wierzytelności i przedmiotów wartościowych. Korzysta ze wsparcia finansowego ojca w kwocie [...]zł miesięcznie. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.