I SA/Bd 182/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Syndyka masy upadłości P. "P.-T." sp. z o.o. w T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za styczeń 2004 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę Syndyka masy upadłości P. "P.-T." sp. z o.o. w T. na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. Wraz ze skargą kasacyjną strona skarżąca wniosła o zwolnienie od wpisu. Zdaniem Syndyka nie można przeznaczyć posiadanych środków finansowych na pokrycie kosztów sądowych, bowiem zostały one objęte sporządzonym w dniu 30 kwietnia 2008 r. planem podziału, którego realizacja uniemożliwi dysponowanie funduszami. Aktualnie w masie upadłości nie występują żadne środki trwałe, przy czym na pięciu rachunkach bankowych zgromadzono łącznie 1.151.576,30 zł. W postępowaniu upadłościowym zlikwidowano wszystkie rzeczowe składniki majątku, przeznaczając uzyskane środki na zabezpieczenie wierzycieli posiadających zabezpieczenia na tym majątku. Zainteresowany oświadczył, iż zostały wykonane trzy plany podziału sum uzyskanych za zbycia rzeczy i praw obciążonych rzeczowo na łączną sumę 1.795.966 zł. Obecnie syndyk kontynuuje dochodzenie należności w dwóch postępowaniach egzekucyjnych oraz w postępowaniu upadłościowym innego dłużnika upadłej spółki. Pismem z dnia 29 sierpnia 2008 r. wyjaśnił, iż plan podziału nie został zatwierdzony przez Sędziego Komisarza z powodu czynności podejmowanych przez Dyrektora Izby Celnej w T. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Żądanie syndyka zawarte w formularzu PPF nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie zaznaczyć należy, iż intencją wnioskującego było w tej sprawie uzyskanie zwolnienia do obowiązku uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 11724 zł. Zgodnie z treścią art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a ", prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Treść tego przepisu wskazuje zatem, że ocenie istnienia przesłanek przyznania prawa pomocy osobie prawnej podlega obiektywny stan posiadania tej osoby, a zwolnienie od kosztów postępowania może nastąpić jedynie w takiej części, w jakiej środki znajdujące się w posiadaniu wnioskodawcy nie wystarczą na pokrycie kosztów sądowych. Zasada ta dotyczy syndyka masy upadłości. Na gruncie niniejszej sprawy zwolnienie go od kosztów sądowych jest możliwie w razie wykazania, że znajdujące się w masie upadłości efektywne aktywa nie wystarczają na uiszczenie wpisu. Z oświadczenia syndyka nie wynikają tak rozumiane przesłanki przyznania prawa pomocy. Wręcz przeciwnie, wskazał on, iż na pięciu rachunkach bankowych zgromadzono 1.151.576,30 zł. Są to środki bez wątpienia umożliwiające opłacenie wpisu od skargi kasacyjnej. Tym bardziej, że planu podziału funduszy masy upadłości nie tylko nie wykonano, ale również nie został on zatwierdzony przez Sędziego Komisarza. Tak więc nie można zgodzić się z argumentacją, że objęcie pozostających w masie upadłości środków planem podziału przesądza o konieczności zwolnienia syndyka od opłat sądowych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Gdyby ustawodawca uznał taką sytuację za uzasadniającą zwolnienie od kosztów sądowych, to znalazłoby to odzwierciedlenie w art.239 P.p.s.a. Podkreślić także należy, że w toku postępowania upadłościowego jego podmiot – syndyk - jest uprawniony do prowadzenia i wszczynania postępowań mających na celu egzekwowanie wierzytelności oraz ochronę interesów upadłego. Jego rolą jest takie gospodarowanie środkami pieniężnymi upadłego, by należycie dochodzić także jego praw, a nie jedynie praw wierzycieli. W takim celu zainicjował postępowanie sądowoadministracyjne. Referendarz zauważa nadto, że spółka posiada także wierzytelności dochodzone w postępowaniu egzekucyjnym, których wysokość nie została podana, a zainteresowany ograniczył się do lakonicznego wyjaśnienia, że postępowanie w tym zakresie nie rokuje pozytywnie. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.