I SA/Bd 182/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na działanie P. S.A. w przedmiocie upomnienia postanawia: odrzucić skargę Skarżący wniósł do tut. Sądu skargę na działania P. S.A w sprawie upomnienia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że upomnienie w przedmiocie wezwania do zapłaty uiszczenia należności abonamentowych, na które powołuje się w skardze skarżący, zostało sporządzone na podstawie art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2019r. poz. 1438) – dalej jako: "u.p.e.a." i nie jest objęte kontrolą przez sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej jako "p.p.s.a.". Zaskarżone działanie organu w sprawie upomnienia nie należy bowiem do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosowanie do art. 3 § 2 p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Podsumowując Sąd stwierdza, że skierowana do WSA skarga dotyczy czynności, które nie zostały objęte zakresem właściwości sądu administracyjnego. Sąd nie jest zatem uprawniony do dokonania oceny podniesionych w skardze zarzutów. Ani art. 3 § 2 p.p.s.a., ani żaden inny przepis nie przewiduje możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na upomnienie. Kontrola sądowoadministracyjna nie obejmuje pism informujących podmiot zainteresowany o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej i o dalszych czynnościach procesowych podejmowanych przez organ, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotem skargi nie jest bowiem decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z przepisów ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (j.t. Dz.U. z 2014r., poz. 1204 ze zm.) wynika, że Dyrektor [...] jako wierzyciel w rozumieniu ustawy egzekucyjnej (na podstawie art. 7 ust. 5 ustawy o opłatach abonamentowych i art. 1a pkt 13 u.p.e.a.) wysyła upomnienie, a następnie wystawia tytuł wykonawczy, który kieruje do organu egzekucyjnego. Jak wynika z treści skargi i odpowiedzi na skargę, w niniejszej sprawie wystawione zostało względem skarżącego upomnienie, na podstawie art. 15 § 1 u.p.e.a., która to czynność poprzedza wystawienie tytułu wykonawczego. Zauważyć przy tym należy, że przedmiotowe upomnienie, skierowane do skarżącego w związku z brakiem dochowania przez niego obowiązków abonamentowych, miało jedynie charakter informacyjny. Przypominało bowiem o konieczności wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku oraz wskazywało na konsekwencje jego niewykonania w postaci wszczęcia egzekucji administracyjnej i jako takie nie stanowiło rozstrzygnięcia o prawach i obowiązkach skarżącego. Upomnienie ma zatem charakter czynności materialno-technicznej. W momencie wysłania upomnienia nie dochodzi jeszcze do wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jest to etap poprzedzający uruchomienie tego postępowania, do którego nie dojdzie w przypadku dobrowolnej zapłaty należności. Z chwilą zaś wszczęcia postępowania egzekucyjnego strona będzie miała możliwość obrony swoich praw przy pomocy instytucji zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (zob.: art. 33 i art. 34 u.p.e.a.), w ramach których strona może podnosić m.in. zarzut nieistnienia obowiązku. Dopiero po skorzystaniu z tego prawa otwiera się dla strony możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego - oczywiście w przypadku niezadawalającego rozstrzygnięcia organu. Nie budzi zatem wątpliwości, że rozpatrywana skarga została wniesiona na działanie organu administracji publicznej (upomnienie), które nie może stanowić przedmiotu sądowoadministracyjnej kontroli. Dlatego też skarga z tej przyczyny podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Wobec Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.