I SA/Bd 183/09
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2009-04-14
Skład orzekający: Sędzia WSA Dariusz Dudra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek posiada przymiot wykonalności, uzasadniający wstrzymanie jej wykonania na wniosek strony?Ratio decidendi
Decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek nie posiada przymiotu wykonalności, ponieważ nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. W związku z tym nie można wstrzymać jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 PPSA, gdyż ochrona tymczasowa może dotyczyć jedynie aktów nadających się do wykonania i wymagających wykonania. Ponadto, strona skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.Stan faktyczny
J. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymującą w mocy decyzję ZUS odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek. W skardze zawarł jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję ZUS z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Na powyższą decyzję J. W. pismem z 11 lutego 2009 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której jednocześnie zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.
Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 cyt. ustawy Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej z uwagi na charakter kwestionowanej decyzji. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Poprzez pojecie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Zasadą jest, że z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne.
W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja o odmowie umorzenia należności z tytułu składek. Zdaniem Sądu nie nosi ona atrybutu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę żadnych obowiązków, co przesądza o niemożności pozytywnego ustosunkowania się do wniosku strony.
Odbiegając od powyższego Sąd zauważa, że skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie podał żadnych argumentów na uzasadnienie swojego żądania. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem dokonania merytorycznej oceny wniosku jest wskazanie przez stronę konkretnych zdarzeń ( okoliczności ) świadczących o tym, że w stosunku do niej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej art.61 § 3 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu, analizując treść skargi, można przyjąć, że wniosek o ochronę tymczasową miałby się opierać na tych samych przesłankach, co i skarga na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Jednakże tak przedstawiona niezgodność decyzji z prawem jest istotą postępowania sądowoadministracyjnego, zaś ocena wniosku o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym opartym na odrębnych przesłankach, które wskazano powyżej.
W świetle więc powołanych przepisów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku. Dlatego też na podstawie art.61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło