I SA/Bd 184/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2010r.na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania postanawia: odrzucić skargę UZADANIENIE Pismem z dnia 02 lutego 2010r. adwokat Z. B., działając w imieniu W. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 p.p.s.a. wskazując, iż wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Artykuł ten przesądza, że wpis stały pobiera się w innych sprawach niż te, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Z powyższego wynika, iż w sprawach w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, pobiera się wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Z kolei Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), jak sama nazwa wskazuje, określa wysokość i zasady pobierania wpisu, ale nie przesądza o jego charakterze. W związku z powyższym najpierw należy określić na podstawie art. 231 p.p.s.a., czy w danej sprawie należy pobrać wpis stosunkowy, czy stały. Przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą po wznowieniu postępowania uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. W związku z tym, mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spór dotyczy istnienia przesłanek uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania a nie konkretnej kwoty. Decyzja organu I instancji i w konsekwencji zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę skarżącą określonych zobowiązań mających wartość pieniężną ani ich nie ustala, a jedynie odnosi się do określonych w art. 245 § 1 w związku z art. 240 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.) przesłanek umożliwiających bądź nie uchylenie decyzji ostatecznej. Kwestia ta jest niezależna od wysokości należności wynikającej z decyzji, której uchylenia w trybie nadzwyczajnym domaga się skarżący. W związku z powyższym, w rozpatrywanej sprawie skarga podlega wpisowi stałemu. Mając na uwadze powyższe rozważania analizując przedmiot skargi w kontekście rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, iż skoro przedmiotem zaskarżonej decyzji nie jest zobowiązanie pieniężne, w sprawie nie znajduje zastosowania § 1 przedmiotowego rozporządzenia stanowiący o wpisie stosunkowym. Zgodnie z § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ustawą p.p.s.a.) stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący wzywa wnoszącego pisma do uiszczenia opłaty pod rygorem pozostawienia pisma be rozpoznania. Od ogólnej zasady wezwania do uiszczenia opłaty wyjątek przewidziany jest w art. 221 ww. ustawy, zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Art. 221 p.p.s.a. w jednoznaczny sposób wskazuje na ciążący na adwokatach i radcach prawnych obowiązek należytego opłacania wnoszonych pism, które podlegają opłacie stałej, bez konieczności uprzedniego wezwania do uiszczenia opłaty. Za przyjęciem takiej zasady, jak podkreśla się w doktrynie, przemawia założenie, że profesjonalistom, a mianowicie adwokatom i radcom prawnym zakres i wysokość opłat stałych – wpisów w wysokości stałej – powinny być znane. Regulacja ta ma na celu usprawnienie i przyśpieszenie postępowania. W przedmiotowej sprawie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] działając w imieniu W. O. wniósł w dniu 05 lutego 2010r. adwokat Z. B. Do tego dnia zobowiązany był, na podstawie art. 219 w zw. z art. 221 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu stałego od skargi w wysokości 200 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. W terminie tym nie uiszczono wpisu od skargi na konto Sądu. Mając na uwadze, że niniejsza skarga została nienależycie opłacona przez skarżącego, reprezentowanego przez adwokata Sąd na podstawie art. 221 p.p.s.a. administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.