I SA/Bd 186/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska - Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2013 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2013r. sygn. akt I SA/Bd 186/13 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2010r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 22 maja 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę K. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2010 r. Wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu A.M. w dniu 28 czerwca 2013r. (k. 59 akt sądowych) Złożoną przez pełnomocnika strony skarżącej skargę kasacyjną od powyższego wyroku, Sąd postanowieniem z dnia 06 września 2013r. odrzucił, jako złożoną po terminie. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi w dniu 25 września 2013r. Pismem z dnia 15 października 2013r. nadanym w placówce pocztowej w dniu 16 października 2013r. pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 22 maja 2013r. W uzasadnieniu podniósł, że terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie dochował ze względu na stan zdrowia. Na poparcie swoich twierdzeń powołał się na zaświadczenie lekarza psychiatry, w którym stwierdzono, że leczy się na depresję (od 3 lutego, rok niewidoczny), w czasie której okresowo przeżywa stany obniżonej aktywności i zdolności podejmowania decyzji. Pełnomocnik podał, że stan ten trwał od czerwca-lipca 2013r. i od tej daty do dnia wniesienia kasacji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, tj. do dnia 15 października 2013r. nie był w stanie dokonać prawidłowo i skutecznie tej czynności procesowej. Do wniosku pełnomocnik załączył ponadto zwolnienie lekarskie za okres od 03 października 2013r. do dnia 31 października 2013r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego przedłożył skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 22 maja 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: W świetle postanowień zawartych w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270, dalej p.p.s.a), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 06 września 2013r. odrzucił skargę kasacyjną jako wniesioną po terminie. Jak wynika z akt sprawy, odpis niniejszego postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 września 2013r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 93 akt sprawy). Tej okoliczności nie kwestionuje także sam pełnomocnik skarżącego. Takie doręczenie, zgodnie z art. 67 § 5 ustawy p.p.s.a., należy uznać za skuteczne. W kontekście powyższego, odnosząc się do zawartej we wniosku o przywrócenie terminu informacji o chorobie pełnomocnika (depresji), w czasie której okresowo przeżywa on stany obniżonej aktywności i zdolności podejmowania decyzji wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy pełnomocnik strony w okresie wskazanym w zaświadczeniu lekarskim (od 3 lutego bliżej nieokreślony rok) oraz w późniejszym czasie podejmował kierowaną do niego korespondencję i aktywnie uczestniczył w postępowaniu (np. skarga z 10 lutego 2013r. – k. nr 3 akt sądowych; pismo z 5 kwietnia 2013r. – k. nr 22 akt sądowych). Jednocześnie wskazać należy, że przedstawione przez pełnomocnika skarżącego zwolnienie lekarskie dotyczy okresu od 03 października 2013r. do dnia 31 października 2013r. Mając na względzie powyższe wywody uznać należy, że w dniu 25 września 2013r., tj. w dniu odbioru postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnik był świadomy dokonywanych czynności. W konsekwencji Sąd uznał datę 25 września 2013r., za datę, w której pełnomocnik strony dowiedział się, iż uchybił terminowi do wniesienia skargi. Od tego też dnia biegł siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Termin ten upłynął w dniu 2 października 2013r. Tymczasem pełnomocnik skarżącego nadał przedmiotowy wniosek w placówce pocztowej dopiero w dniu 16 października 2013r., (k. 120 akt sprawy). Podkreślenia wymaga, że pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Zdaniem Sądu profesjonalny pełnomocnik, świadomy swojego stanu psycho-fizycznego, w którym znajdował się dłuższy okres czasu oraz konsekwencji m.in. niedopełnienia czynności procesowych w terminie powinien podjąć wszelkie działania w celu rzetelnego reprezentowania mandanta. Jeżeli wykonywanie obowiązków zawodowych przez radcę prawnego mogło uniemożliwić mu osobiste dopełnienie czynności procesowych, to w celu zapewnienia właściwej ochrony interesów reprezentowanej strony mógł je zlecić innemu pracownikowi lub pełnomocnikowi. Istotna i przesądzająca dla sprawy jest okoliczność, że pomimo powoływania się na stan depresji trwający od 3 lutego (co najmniej od 2013r.) pełnomocnik wykazywał aktywność w przedmiotowej sprawie, jak również w innych sprawach, co tut. Sądowi jest znane z urzędu (sprawy o sygn. akt I SA/Bd 545/13 i I SA/Bd 546/13 – skargi z dnia 17 czerwca 2013r.). W związku z powyższym w kontekście zaistniałego stanu faktycznego, stwierdzić należy, że w rozpoznanej sprawie wniesiony przez pełnomocnika skarżącego wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.