I SA/Bd 186/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szulc (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Agnieszka Olesińska Sędzia WSA Tomasz Wójcik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 września 2021r. sprawy ze skargi Jesień sp. z o. o. w Nowym Jasińcu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego postanawia: umorzyć postępowanie W toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. na postawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Burmistrza K. z dnia [...] r. nr [...] skarżąca spółka wniosła zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Pismem z dnia [...]. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. przekazał wierzycielowi pismo skarżącej zawierające zarzuty, celem wyrażenia przez wierzyciela stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów. Postanowieniem z dnia [...]. Burmistrz K. oddalił zarzuty spółki w sprawie egzekucji administracyjnej. Na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca spółka wniosła zażalenie zarzucając naruszenie art. 33 § 1 pkt 10 i art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozpoznając powyższe zażalenie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...]. utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...]. W skardze do Sądu strona wniosła o uchylenie powyższego postanowienia podnosząc, że dokonanie czynności egzekucyjnej w przedmiotowej sprawie nastąpiło z rażącym naruszeniem przepisów postępowania, to jest na podstawie niewłaściwie sporządzonego projektu tytułu wykonawczego, a zatem bez podstawy prawnej. W tytule wykonawczym będącym podstawą czynności egzekucyjnej wskazano podstawę prawną wszczęcia egzekucji - przepis ustawy, nie wskazano jednak podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, to jest nie oznaczono ani decyzji, z której obowiązek ten ma wynikać, ani daty wydania decyzji - rubryki E.4 oraz E.5 są puste. Zdaniem skarżącej, prowadzenie postępowania w oparciu o tak sporządzony tytuł wykonawczy stanowi rażące naruszenie zasady legalizmu oraz zasady zaufania, do organów władzy publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono z innych przyczyn bezprzedmiotowe. Zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, że chodzi o przyczyny, które zaistniały dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi zatem o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego z innych przyczyn zachodzi między innymi wówczas, kiedy w toku danego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H. BECK Warszawa 2011 r., s. 567 i powołane tam orzeczenia). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...]. oddalające zarzuty spółki w sprawie egzekucji administracyjnej. W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. działając jako organ egzekucyjny uznał za uzasadniony zarzut spółki i umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie wystawionego przez Burmistrza K. tytułu wykonawczego z dnia [...] r. nr [...]. Jak wynika z pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]. (k. 36 akt sądowych) na powyższe postanowienie ani zobowiązana spółka Jesień sp. z o.o. ani wierzyciel (Burmistrz K.) nie wnieśli zażalenia do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B.. W konsekwencji stwierdzić należy, że powyższe orzeczenie jest ostateczne i prawomocne. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza K. z dnia [...]. oddalające zarzuty spółki w sprawie egzekucji administracyjnej, stało się bezprzedmiotowe z chwilą umorzenia postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...]. Wyjaśnić należy, że egzekucja administracyjna może być prowadzona wyłącznie w ramach postępowania egzekucyjnego. Trwanie postępowania egzekucyjnego nie jest kwestią odrębną i pozostającą bez wpływu na egzekucję administracyjną, prowadzoną w ramach tego postępowania, wobec której zobowiązany kieruje zarzuty, o których mowa w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzuty te stanowią podstawowy środek ochrony zobowiązanego przed niezasadnym bądź niezgodnym z prawem wszczęciem i prowadzeniem egzekucji w ramach danego postępowania egzekucyjnego. Zgłaszane są one organowi egzekucyjnemu i do tego organu należy rozstrzygnięcie o zasadności bądź bezzasadności, czy też niedopuszczalności zarzutów. Postępowanie polegające na rozpatrzeniu zarzutów i zajęciu stanowiska co do ich zasadności ma prowadzić do merytorycznego załatwienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Skoro postępowanie egzekucyjne, w którego ramach prowadzona jest egzekucja wszczęta na podstawie danego tytułu wykonawczego zostało umorzone, to postępowanie w przedmiocie zarzutów na ową egzekucję staje się bezprzedmiotowe. Znika bowiem przyczyna, dla której organ egzekucyjny byłby zobowiązany do zbadania, czy prowadzona egzekucja jest zasadna, czy też nie, ze względu na trafność zarzutów podniesionych przez zobowiązanego w oparciu o art. 33 pkt 1-10 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Należy podkreślić, że wraz z umorzeniem postępowania egzekucyjnego automatycznie i jednocześnie zostaje umorzona egzekucja prowadzona w ramach tego postępowania. Rozpoznanie zatem zarzutów wniesionych przez zobowiązanego, a zmierzających do umorzenia postępowania egzekucyjnego lub zastosowania mniej uciążliwego środka (art. 34 § 4 u.p.e.a.), staje się bezprzedmiotowe i organ administracyjny może umorzyć postępowanie w sprawie tych zarzutów na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.) w związku z art. 18 u.p.e.a. (por. wyrok NSA z dnia 28 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 1607/12). Reasumując stwierdzić należy, że wydanie przez organ egzekucyjny postanowienia z dnia [...]. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, w związku z uznaniem za uzasadniony zarzut spółki, spowodowało, że zakończone zostało postępowanie egzekucyjne będące przedmiotem sporu pomiędzy skarżącą spółką, a organem. Zatem skoro zakończone zostało wspomniane postępowanie egzekucyjne, to zbędne stało się rozstrzyganie o legalności zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia wierzyciela. Umorzenie postępowania egzekucyjnego zakończyło postępowanie wszczęte na wniosek wierzyciela, a tym samym przestał istnieć jego przedmiot, tj. prowadzona egzekucja administracyjna. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.