I SA/Bd 197/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r. postanowił przyznać stronie skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata Skarżąca w niniejszej sprawie wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W przedłożonym urzędowym formularzu PPF opisała swój stan rodzinny, majątkowy oraz możliwości płatnicze, a ponadto, na poparcie swoich twierdzeń przedłożyła stosowne dokumenty. W sprawie zważono, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a. Z kolei art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania prawa pomocy. Zgodnie z § 1 pkt 1 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie całkowitym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym ( art.245 § 2 p.p.s.a.). W orzecznictwie ugruntowany został pogląd, że omawiana instytucja ma charakter wyjątkowy i może być stosowana tylko wobec osób znajdujących się w obiektywnie trudnej sytuacji materialnej. Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane w niniejszym postępowaniu stwierdzić trzeba, że możliwości płatnicze wnioskującej są bardzo ograniczone. Jak wynika z treści oświadczenia oraz akt sprawy, zainteresowana prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką. Jest jedynym żywicielem rodziny. Zatrudniona w przedszkolu na stanowisku intendenta zarabia 1680 zł brutto. Z uwagi na prowadzone wobec niej postępowanie egzekucyjne rzeczywisty miesięczny dochód rodziny, z uwagi na potrącenia, wynosi 930 zł. Z kolei, w następstwie wypadku, któremu uległa córka oraz jej choroby aktualnie osiąga z gospodarstwa rolnego znikome dochody. Dokonując oceny przedstawionych wyżej okoliczności w kontekście przesłanek przyznania prawa pomocy referendarz wziął pod uwagę fakt, że strona nie posiada oszczędności, oraz praw majątkowych, mogących przynieść pożytki. Reasumując, skarżąca dysponująca dochodem w kwocie 465 zł na osobę w gospodarstwie domowym wykazała, że bez przyznania prawa pomocy nie jest w stanie kontynuować postępowania sądowego. Kierując się powyżej wymienionymi względami, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.