I SA/Bd 202/10
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-04-19
Skład orzekający: Sarah Sobecka-Kucharczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której jedynym dochodem jest renta w wysokości 1103,18 zł netto, nieposiadająca majątku i ponosząca wydatki na leki, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Osoba fizyczna, której możliwości płatnicze są znacznie ograniczone z uwagi na niski dochód z renty i konieczność ponoszenia wydatków na leki, może zostać zwolniona od kosztów sądowych, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.Stan faktyczny
Skarżąca E.B. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych. Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, uzyskuje dochód wyłącznie z renty w kwocie 1103,18 zł netto, nie posiada majątku ani oszczędności, a zamieszkuje w lokalu na zasadzie użyczenia. Ponosi wydatki związane z zakupem leków.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych
I SA/Bd 202/10
UZASADNIENIE
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym E.B. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i uzyskuje dochód wyłącznie z tytułu świadczenia rentowego, który wynosi 1103,18 zł netto. Nie posiada majątku oraz oszczędności. Zamieszkuje w lokalu na zasadzie użyczenia. Ponosi wydatki związane zakupem leków. Swoją sytuację majątkową zobrazowała przedkładając żądane przez Sąd dokumenty.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:.
Zgodnie z dyspozycją art.199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., strony postępowania ponoszą koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej.
Ustawodawca jako odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony stworzył instytucję pomocy prawnej, która ma zagwarantować możliwość realizacji konstytucyjnego prawa do Sądu, wyrażonego w art. 45 ust.1 Konstytucji ( Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz.483 ze zm.). Instytucja ta – uregulowana w oddziale 2 rozdziału 3 p.p.s.a.- stanowi lex specialis względem normy z art.199 p.p.s.a.
Z kolei art. 246 p.p.s.a. określa przesłanki przyznania prawa pomocy. Zgodnie z § 1 pkt 2 wskazanego artykułu osobie fizycznej można przyznać pomoc prawną w zakresie częściowym dopiero wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym( art.245 § 3 p.p.s.a.).
Mając na względzie ustalenia faktyczne dokonane w niniejszym postępowaniu stwierdzić trzeba, że możliwości płatnicze skarżącej są znacznie ograniczone. Na pozytywną ocenę jej wniosku wywarła okoliczność, że z uwagi na zły stan zdrowia zainteresowana nie pracuje i utrzymuje się z renty. Jest to wprawdzie stałe świadczenie, ale jego wysokość (1103,18 zł) świadczy o tym, że wnioskująca nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi. Tym bardziej, że z zestawienia wydatków dokonywanych na poczet podstawowych potrzeb bytowych wynika, że wygospodarowanie środków potrzebnych na prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego spowodowałoby uszczerbek , o którym mowa w przepisie art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Kierując się powyżej wymienionymi względami, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło