I SA/Bd 207/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń i od marca do grudnia 2009 r. postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] października 2015r. określającej R. P. (skarżącemu) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń i od marca do grudnia 2009 r. Pismem z dnia 14 marca 2016 r. pełnomocnik strony, radca prawny J. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na ww. decyzję. W skardze nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia, jak i nie dołączono do niej pełnomocnictwa.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do przepisu art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jak stanowi z kolei art. 35 § 1 p.p.s.a., pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat, raca prawny, uczestnik postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo, zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przepis szczególny tak stanowi. Uprawnienie strony do ustanowienia pełnomocnika, mające w założeniu służyć realizacji prawa do sądu, jest skuteczne po złożeniu przez pełnomocnika przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Obowiązek ten wynika wprost z art. 37 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zaś pierwszą czynnością jest złożenie pisma procesowego, do tego pisma powinno być dołączone pełnomocnictwo (art. 46 § 3 p p.s a.). Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z powyższym przepisem, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto w realiach niniejszej sprawy wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym w postanowieniu powiększonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2008 r., sygn. akt I GSK 2039/06, niewskazanie w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego o uzupełnienie braku formalnego skargi w terminie określonym w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, określonym w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Rygor ten dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. W związku z powyższym, wskazać należy, iż zgodnie z zarządzeniem z dnia 13 kwietnia 2016r., Sąd wezwał (wezwanie z dnia 14 kwietnia 2016r.) pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie Sądu z dnia 14 kwietnia 2016r., zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 21 kwietnia 2016r. (k-14 akt sądowych). W związku z tym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 28 kwietnia 2016r., Wraz z pismem z dnia 29 kwietnia 2016r., nadanym tego samego dnia w placówce pocztowej (pieczęć na kopercie – k. 15-18 akt sądowych) radca prawny J. N., przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię otrzymanego od strony pełnomocnictwa wraz z opłatą skarbową oraz podał wartość przedmiotu zaskarżenia. W związku z powyższym uznać należy, że strona nie uzupełniła braków w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, który w stosunku do niej upłynął z dniem 28 kwietnia 2016r. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe, Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.