I SA/Bd 220/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] lutego 2019r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności prezesa zarządu spółki za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące od maja do listopada 2013r. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 7 marca 2019r. (nadanym 19 marca 2019r. w niemieckim urzędzie pocztowym) strona wniosła skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej. Przede wszystkim Skarżący podniósł, że decyzje zarówno organu pierwszej jak i drugiej instancji nie weszły do obrotu prawnego, gdyż nie zostały doręczone stronie postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302) – dalej: "p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Organ podatkowy w postępowaniu podatkowym pisma doręcza nierezydentom za pośrednictwem Poczty Polskiej pod znany za granicą adres z wykorzystaniem formularza potwierdzenia odbioru CN 07. Poczta Polska przyjmując pismo do doręczenia, w ramach międzynarodowych procedur pocztowych przekazuje pismo operatorowi pocztowemu państwa, w którym adresat ma siedzibę, w celu doręczenia pisma adresatowi. Doręczenie to należy traktować jako doręczenie dokonane przez Pocztę Polską. Dla oceny skuteczności tego doręczenia konieczne jest odwołanie się do Regulaminu poczty listowej Światowego Związku Pocztowego sporządzonego w Bernie dnia [...] stycznia 2005 r. (Dz.U. z 2007 r., nr 108, poz. 744). Na podstawie art. 137 ust. 3 tego Regulaminu postanowiono, że Potwierdzenie odbioru powinno zostać podpisane w pierwszej kolejności przez adresata, a gdy to nie jest możliwe przez inną osobę do tego upoważnioną na mocy przepisów kraju przeznaczenia (ust. 3.1). Urząd przeznaczenia zwraca najbliższą pocztą bezpośrednio do nadawcy należycie wypełniony formularz CN 07. Formularz ten jest przesyłany bez koperty i bez pobierania opłaty pocztowej najszybszą drogą (lotniczą lub lądowo-morską). Jeśli potwierdzenie odbioru zostanie zwrócone nienależycie wypełnione, to nieprawidłowość sygnalizuje się za pomocą przewidzianego w artykule RL 150 ustęp 2 formularza CN 08, do którego dołącza się powyższe potwierdzenie odbioru (ust. 3.2). Ponadto z art. 147 ust. 1 tego regulaminu wynika, że administracje pocztowe zapewniają zwrot przesyłek, które nie mogły zostać z jakiegokolwiek powodu doręczone adresatom. Ponadto z zastrzeżeniem przepisów kraju przeznaczenia, przesyłki niedoręczalne zwraca się do administracji pocztowej kraju nadania, której znaki opłaty znajdują się na przesyłce (ust. 5.1). Przesyłki, których adresat odmówił przyjęcia lub których doręczenie jest niemożliwe, powinny być zwracane bezzwłocznie (ust. 5.2). Inne niedoręczone przesyłki przechowuje administracja kraju przeznaczenia w okresie ustalonym w jej przepisach. Jednakże termin przechowywania nie może przekroczyć jednego miesiąca, z wyjątkiem szczególnych przypadków, w których administracja kraju przeznaczenia uważa za niezbędne przedłużenie go do maksimum dwóch miesięcy. Zwrot do kraju nadania powinien nastąpić w krótszym terminie, jeśli nadawca zastrzegł to sobie, umieszczając odpowiednią wskazówkę w języku znanym w kraju przeznaczenia (ust. 5.3). Wskazać należy, że zaskarżona decyzja została przesłana listem poleconym na adres Skarżącego: E. [...], [...]. Na dzień sporządzenia odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie dysponował dokumentem zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższej decyzji i w tej sprawie złożył stosowną reklamację do Biura Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem Poczty Polskiej pismem z dnia [...] kwietnia 2019r. Zgodnie z uzyskaną od Poczty Polskiej informacją zawartą w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019r., przesyłka została doręczona 14 lutego 2019r., co wynika z systemu śledzenia przesyłek. Dalej Poczta podkreśliła, że ustalenie szczegółów związanych z doręczeniem przesyłki w tym sporządzenie duplikatu jest możliwe w trybie postępowania reklamacyjnego, którego termin może przekroczyć 3 miesiące. W piśmie z dnia [...] maja 2019r. skierowanym do tut. Sądu Dyrektor Izby Administracji Skarbowej poinformował o złożeniu kolejnej reklamacji dotyczącej przedmiotowej przesyłki. W odpowiedzi Poczta poinformowała, że blankiet potwierdzenia odbioru, po podjęciu przesyłki do której był załączony, jest dostarczany do nadawcy bez ewidencjonowania w dokumentacji pocztowej, z zastrzeżeniem, że nie jest przewidziane uzyskanie pokwitowania odbiorcy na dowód jego przekazania. Stosowany sposób świadczenia usługi nie pozwala na ustalenie innych okoliczności związanych z przemieszczaniem druku podlegającego ocenie. W świetle powyższego zdaniem Sądu nie ma podstaw do uznania, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona Skarżącemu w dniu 14 lutego 2019r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie przez Skarżącego skargi upływał z dniem 18 marca 2019r. Korespondencja zawierająca skargę została nadana w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu [...] marca 2019r. (data na kopercie k. 7 akt sąd.). Wobec powyższego należy uznać, że pismo stanowiące skargę na przedmiotową decyzję zostało nadane po ustawowym terminie. Za słusznością stanowiska przemawia także fakt, iż ww. przesyłka nie została zwrócona do organu podatkowego. Zgodnie z przytoczonymi powyżej uregulowaniami Regulaminu poczty listowej Światowego Związku Pocztowego, niedoręczone przesyłki administracja kraju przeznaczenia przechowuje w ustalonym okresie, jednak termin ten nie może przekroczyć jednego miesiąca, z wyjątkiem szczególnych przypadków, w których administracja kraju przeznaczenia uważa za niezbędne przedłużenie go do maksimum dwóch miesięcy. Prawidłowość ustalenia daty doręczenia decyzji potwierdza również dokonane przez Naczelnika Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Skarbowego w B. porównanie - celem upewnienia się co do prawidłowości wprowadzania przez operatora pocztowego dat odbioru przesyłek - danych zawartych na ww. stronach internetowych umożliwiających śledzenie przesyłek pocztowych z danymi zawartymi na zwrotnych potwierdzeniach odbioru dotyczących wcześniejszych pism organu podatkowego, kierowanych do Skarżącego: postanowienia z dnia [...] sierpnia 2018r., nr [...] (dotyczące wszczęcia postępowania podatkowego), nr przesyłki [...], wg zwrotnego potwierdzenia odbioru zostało doręczone w dniu [...] sierpnia 2018r., taka sama data widnieje na stronie internetowej umożliwiającej śledzenie przesyłek; postanowienia z dnia [...] września 2018r., nr [...] i [...] (dotyczące wezwania Skarżącego oraz wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy), nr przesyłki [...], wg zwrotnego potwierdzenia odbioru zostało doręczone w dniu [...] września 2018r., taka sama data widnieje na stronie internetowej umożliwiającej śledzenie przesyłek. Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.