I SA/Bd 220/26
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2026-06-01
Skład orzekający: Leszek Kleczkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiająca uznania przedawnienia należności składkowych podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą uznania przedawnienia należności składkowych nie podlega kognicji sądu administracyjnego, ponieważ sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych, w tym dotyczące zaświadczeń o niezaleganiu w opłacaniu składek, należą do właściwości sądów powszechnych, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego i ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.Stan faktyczny
Skarżący P. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2026 r. odmawiającą uznania przedawnienia należności składkowych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, podnosząc brak właściwości sądu administracyjnego. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2026 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania przedawnienia należności składkowych postanawia: odrzucić skargę
Pismem z dnia 14 kwietnia 2026 r. P. L.(skarżący) wniósł skargę do tut. Sądu na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2026 r.,
w przedmiocie odmowy uznania przedawnienia należności składkowych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi podnosząc, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Należy na wstępie wskazać, że rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo badaniem dopuszczalności jej wniesienia. A zatem, skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: "p.p.s.a."). W myśl tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne,
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie,
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 3760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw,
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających,
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii,
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a,
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Z powyższych przepisów wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ściśle określonych przez ustawę. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że nie należy ona do jego właściwości.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 23 lutego 2026 r. odmawiająca wydania zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek.
Niniejsza skarga należy do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, do
której zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 199, dalej powoływanej
jako "u.s.u.s."). Przepis art. 50 ust. 4a u.s.u.s stanowi o wydawanych przez
Zakład zaświadczeniach o niezaleganiu w opłacaniu składek oraz decyzjach o odmowie wydania zaświadczenia o niezaleganiu w opłacaniu składek.
Sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych zgodnie z art. 1 ustawy z dnia z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego należą do spraw cywilnych podlegających postępowaniu sądowemu według przepisów kodeksu postępowania cywilnego. Zatem w powyższych sprawach właściwy jest sąd powszechny.
Art. 83 ust. 2 u.s.u.s. wskazuje zastosowanie kodeksu postępowania cywilnego przy odwołaniach od decyzji Zakładu w sprawach indywidualnych. Wskazany przepis stanowi, że od decyzji Zakładu przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie
i według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego. Powyższe ustalenia znajdują zastosowanie również przy wydawaniu zaświadczeń przez ZUS.
Z przedstawionych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło