I SA/Bd 227/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Liwacz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia dochodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2005r.. postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu. I SA/Bd 227/08 UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 kwietnia 2008r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] Nr [...] określającą podatnikowi dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej za 2005. w kwocie 3.309,68 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 maja 2008r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało odebrane przez podatnika 19 maja 2008r. (vide: K-9). Pismem z dnia 04 kwietnia 2008r. (złożonym osobiście 04 czerwca 2008r.) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W uzasadnieniu wskazał, iż 19 maja 2008r. odebrał zarówno wezwanie Sądu oraz niekorzystną dla siebie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącą podatku VAT. Dalej wyjaśnił, iż zasugerował się 30 dniowym terminem zakreślonym w decyzji organu i był przekonany, że taki sam termin był zakreślony w wezwaniu Sądu. Dopiero chcąc usunąć brak formalny skargi podatnik zorientował się, iż termin wskazany w wezwaniu wynosił 7 dni. Podniósł również, iż ewentualne odrzucenie skargi miałoby wpływ na kolejną jego skargę którą zamierza wnieść do Sądu, dotyczącą podatku VAT. Jednocześnie stosownym pismem skarżący uzupełnił brak formalny skargi podając, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 3.309,68 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87§ 4). W świetle powyższych uregulowań przesłankami przywrócenia terminu są: 1) wniesienie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, 3) dokonanie równocześnie z wnioskiem o przywrócenie czynności, której strona nie dokonała w terminie. Oceniając podane przez skarżącego okoliczności uznać należy, że nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków skargi. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności strony przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dokonanie tej czynności w ustawowym terminie stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Sytuacja taka nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie, gdyż podatnik nie uprawdopodobnił, że uzupełnienie braków skargi po upływie zakreślonego terminu było przez niego niezawinione. Skarżący został, bowiem prawidłowo pouczony o terminie w którym należy uzupełnić bark formalny skargi. Natomiast samo powołanie się, iż jednego dnia odebrał wezwanie Sądu i niekorzystną dla siebie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącą podatku VAT oraz przyjął, że zakreślony w wezwaniu Sądu termin do uzupełnienia braków skargi jest taki sam jak termin wskazany w decyzji organu (30 dni) do jej zaskarżenia, świadczy wyłącznie o niedbalstwie skarżącego, a tym samym niemożliwe było przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi wobec nie uprawdopodobniła braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 powołanej ustawy. Mając na uwadze powyższe ustalenia i wnioski na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowił jak w sentencji.