I SA/Bd 229/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem dnia [...] Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w T. nie uznał zarzutu zgłoszonego przez J. N. w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia [...]. Na powyższe postanowienie skarżący pismem z dnia [...] wniósł zażalenie. Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. uchyliło zaskarżone postanowienie i uznało zarzut zobowiązanego dotyczący przedawnienia egzekwowanej należności za uzasadniony. Pismem z dnia [...] Dyrektor Miejskiego Zarządu Dróg w T. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Złożenie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne. Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. Podkreślić należy, iż struktura postępowania sądowoadministracyjnego ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej (skarżącego) i organ administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Tak ukształtowana struktura postępowania sądowoadministracyjnego determinuje krąg podmiotów, którym przepisy procesowe mogą przyznać prawo do jego uruchomienia. Postępowanie to nie może więc zostać uruchomione przez organ administracji publicznej, którego działalność ma być przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem, ani żaden inny organ pozostający w strukturze organizacyjnej tej administracji (por.T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" Komentarz, Lexis Nexis Warszawa 2005, str.212). W świetle poczynionych uwag uznać należy, iż organy administracji nie mają uprawnień do poddawania swojej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, ani też postępowanie sądowadministracyjne nie może być wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych pomiędzy organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być uruchomione tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli sądu. Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uznał skargę za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji.