I SA/Bd 234/09

I SA/Bd 234/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [....] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej postanowił ustanowić adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Bydgoszczy. I SA/Bd 234/09 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 04 maja 2009 r. Sąd odrzucił skargę R.S. na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej. Następnie skarżący wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu celem prowadzenia postępowania kasacyjnego, bowiem nie posiada środków finansowych na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podał, że z działalności gospodarczej uzyskuje miesięczny dochód w wysokości 3009,46 zł brutto. Żonie wnioskodawcy z tytułu całkowitej niezdolności do pracy została przyznana renta w kwocie 540 zł. Małżonkowie ponoszą wydatki związane z leczeniem. Na zainteresowanym ciąży obowiązek zapłaty zaległości podatkowych w kwocie 84.564 zł. Skarżący wskazując jako majątek mieszkanie, oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Wniosek należało uwzględnić, bowiem skarżący uprawdopodobnił, że jego sytuacja majątkowa uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Odmienna decyzja pozbawiłaby strony prawa do Sądu. Zgodnie z art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) prawo pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika przysługuje osobie fizycznej w sytuacji, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem przepisy ustawy przewidują przyznanie prawa pomocy, po spełnieniu przez stronę ustawowych przesłanek, które są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Wyjaśnić należy, iż przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. W orzecznictwie sądowym prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym prawo pomocy winno być stosowane wobec osób zaspokajających tylko niezbędne potrzeby bytowe. Z oświadczenia R.S., złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy wynika, że spełnia on powyżej wskazane przesłanki. Podzielając argumentację skarżącego referendarz wziął pod uwagę, że na stronie ciąży obowiązek uregulowania należności podatkowych w znacznej wysokości. Ponadto należy uwzględnić, że wnioskujący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z niepracującą (z uwagi na całkowitą niezdolność do podjęcia zatrudnienia) żoną, która uzyskuje dochód w znikomej wysokości - 556 zł netto. Niewątpliwie na uwagę zasługuje, że twierdzenia zainteresowanego, co do ograniczonych możliwości płatniczych, znajdują oparcie w aktach administracyjnych sprawy. W treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że skarżący świadczy usługi transportowe, a na majątek trwały jego firmy składa się jedynie samochód marki Fiat Ducato o wartości 3.800 zł. Osiągany z działalności gospodarczej dochód netto w kwocie 2.350 zł miesięcznie zostaje przeznaczony na zaspokojenie podstawowych potrzeb bytowych rodziny. W takich okolicznościach wydatek związany z opłaceniem profesjonalnego pełnomocnika z wyboru spowodowałby zachwianie sytuacji materialnej i bytowej skarżącego oraz jego żony. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art.258 § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji