I SA/Bd 235/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na pismo Starosty C. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 22 listopada 2006 r. P. K. wystąpił do Starosty C. o zwrot kwoty uiszczonej za wydanie karty pojazdu. Wyjaśnił, że domaga się zwrotu, gdyż opłata za wydanie karty nie przekracza 75 zł, podczas gdy on uiścił kwotę 1.000 zł. W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 28 listopada 2006 r., organ poinformował stronę, że obowiązek pobrania przez organy rejestrujące opłaty za wydanie karty pojazdu wynika z § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 04 marca 2002 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 18, poz. 177). Następnie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której wniosła o wydanie nakazu zwrotu nadpłaconej sumy 925 zł. Skarżący powołał się przy tym na wyrok Trybunału Konstytucyjnego, który uznał dotychczasowe przepisy regulujące wysokość opłaty za wydanie karty pojazdu za niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej. Pismem z dnia 23 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie, że wezwał Starostę C. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na wezwanie, strona nadesłała kserokopie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. W odpowiedzi na skargę Starosta C. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przede wszystkim należy ocenić, czy zaskarżona odmowa Starosty C. zawarta w piśmie z dnia 28 listopada 2006 r., mieści się w zakresie przedmiotowym kontroli sądowoadministracyjnej. Pismo nie jest decyzją, ani postanowieniem. Nie należy także do aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego zależy więc od tego, czy spełnia ono warunki określone w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odmowa zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu podjęta została przez organ administracji publicznej i odnosi się do obowiązku publicznoprawnego. Pismo zawierające stanowisko organu należy więc do zakresu administracji publicznej. Dotyczy ono obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Spełnione są zatem przesłanki uznania zaskarżonego aktu za czynność materialno-techniczną unormowaną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. M. Bogusz, Pojęcie aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisu prawa w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy o NSA, ,,Samorząd Terytorialny" 2000, nr 1-2, s. 176). W konsekwencji przyjąć należy, że wyartykułowana przez Starostę w piśmie odmowa zwrotu opłaty za kartę pojazdu, która to opłata została pobrana na podstawie art. 77 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 4 marca 2002 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu, stanowi czynność materialno-techniczną, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Na tego rodzaju czynność przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Mimo dopuszczalności, skarga podlega odrzuceniu. Skarżący nie wyczerpał bowiem trybu wymaganego przepisem art. 52 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wezwał organu administracyjnego do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi. Dopiero wypełnienie tego obowiązku otwiera drogę kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucić skargę.