I SA/Bd 236/08

I SA/Bd 236/08 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2008 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy. I SA/Bd 236/08 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 08 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy. Składając następnie urzędowy formularz PPF K.Ś. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu żądania podniósł, posiada na utrzymaniu bezrobotną żonę oraz czworo dzieci, przy czym nie osiąga żadnych dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Jako majątek wskazał 3 ha nieruchomości rolnej. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje Żądanie skarżącego zawarte w formularzu PPF nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a" przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tak więc, to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy. W niniejszej sprawie zainteresowany nie dopełnił w sposób należyty ciążącego na nim obowiązku rzetelnego i wyczerpującego zaprezentowania sytuacji finansowej, w której się znajduje. Świadczy o tym znajdujące w aktach sprawy pozostawione bez odpowiedzi wezwanie z dnia 9 lipca 2008 r. do przedstawienia dokumentów obrazujących możliwości płatnicze zainteresowanego, tj. miedzy innymi : zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia lub pozostawaniu bez zatrudnienia, odpisu zeznania podatkowego za 2007 r., wyciągów z posiadanych rachunków bankowych za okresu ostatnich trzech miesięcy oraz udokumentowania wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem. Wyjaśnić należy, że przepis art. 255 p.p.s.a, który stanowił podstawę do wezwania skarżącego do przedstawienia dodatkowych informacji jest nie tylko podstawą prawną do działania umożliwiającego prawidłową ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy, ale regulacja ta pozwala także ubiegającemu się o przyznanie prawa pomocy na uzupełnienie wniosku w przypadku, kiedy okoliczności w nim wykazane nie okażą się wystarczające do stwierdzenia przesłanek z art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Uchylenie się natomiast od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku informacji o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Podkreślenia wymaga, iż wezwanie, o którym mowa powyżej stanowiło swoistą podpowiedź, za pomocą jakich dokumentów wnioskujący winien wykazać istnienie przesłanki warunkującej skorzystanie z prawa pomocy. Brak wskazanych precyzyjnie dokumentów źródłowych pozwalających na zestawienie wysokości dochodów oraz ponoszonych kosztów utrzymania uniemożliwia obiektywną i wolną od wątpliwości ocenę rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego. Pozostawienie wezwania bez odpowiedzi skutkuje tym, że wszelkie wątpliwości dotyczące możliwości płatniczych strony rozstrzyga się na jej niekorzyść. W niniejszej sprawie dotyczy to informacji, z których wynika, iż sześcioosobowa rodzina egzystuje pomimo braku jakichkolwiek dochodów. Prawidłowo wypełniony formularz PPF nie jest wystarczającym dowodem na potwierdzenie, że zainteresowany nie jest w stanie zgromadzić funduszy niezbędnych do prowadzenia procesu. Skoro zaś w przedmiocie prawa pomocy nie można rozstrzygać na zasadzie dowolności i przypuszczeń, konsekwencją jest odmowa jego przyznania. W świetle poczynionych powyżej uwag, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.