I SA/Bd 237/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Asesor WSA Joanna Ziołek po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2025 r. nr 0401-IOD2.4104.6.2026 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz M. T. kwotę 1.097 zł (jeden tysiąc dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. M. T. (dalej także jako: "Skarżący") złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 16 marca 2025 r. w przedmiocie podatku od spadków i darowizn i uiścił wpis sądowy w kwocie 1.097 zł (k. 22 akt sądowych). W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 20 maja 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do: oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony, podania numeru PESEL, złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. braki skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143; dalej także jako: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie: oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń lub siedziby i adresatów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników (lit. a), numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku (lit. b). Z kolei zgodnie z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożenie dokumentu wykazującego umocowanie lub jego uwierzytelnionego odpisu nie jest wymagane, jeżeli stwierdzenie przez sąd umocowania jest możliwe na podstawie wykazu lub innego rejestru, do którego sąd ma dostęp drogą elektroniczną. Natomiast z treści art. 215 § 1 p.p.s.a. wynika, że w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeśli warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Złożona do tut. Sądu skarga zawierała braki formalne. W związku z tym w wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 20 maja 2026 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do: oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony, podania numeru PESEL, złożenie opłaconego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi oraz wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało pozostawione w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 8 czerwca 2026 r. stosownie do treści art. 73 § 4 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została przesłana na adres pełnomocnika strony skarżącej wskazany w skardze w dniu 21 maja 2026 r. Przesyłka ta została awizowana w dniu 25 maja 2026 r. z adnotacją doręczającego o pozostawieniu jej do odbioru w placówce pocztowej Bydgoszcz 1. O awizowaniu przesyłki poinformowano adresata umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Następnie przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 2 czerwca 2026 r., a dalej, z powodu niepodjęcia jej w terminie, zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy w dniu 10 czerwca 2026 r. (k. 40 akt sądowych). Mając na uwadze wskazaną treść art. 73 p.p.s.a. oraz zaistniały stan faktyczny, należy stwierdzić, że doręczenie przedmiotowej przesyłki nastąpiło z dniem 8 czerwca 2026 r., czyli z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upływał zatem z dniem 15 czerwca 2026 r. Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła powyżej wymienionych braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił, jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w punkcie drugim na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.