I SA/Bd 24/10
PostanowienieWSA w Bydgoszczy2010-03-01
Skład orzekający: Sędzia Dariusz Dudra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja finansowa wnioskodawcy, obejmująca niskie dochody, brak majątku i utrzymywanie rodziny, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, w tym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że sytuacja finansowa wnioskodawcy, charakteryzująca się niskimi dochodami, brakiem majątku i koniecznością utrzymania czteroosobowej rodziny, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, co stanowi przesłankę do zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, uzasadniając go trudną sytuacją finansową. Wnioskodawca utrzymuje czteroosobową rodzinę z niskich dochodów, nieregularnie otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej i nie posiada majątku ani oszczędności. Wniosek dotyczył sprawy ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 01 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od czerwca do grudnia 2006r. postanowił 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego.
Skarżący w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu w kwocie 400 zł od skargi na wskazaną powyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF, w którym wniósł oo przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj.: zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Konieczność przyznania prawa pomocy strona skarżąca uzasadnia trudną sytuacją finansową. Jak wynika z wniosku, skarżący zamieszkuje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną, która nie pracuje i nie osiąga żadnych dochodów oraz dwójką małych dzieci. Wnioskodawca uzyskuje dochód w wysokości [...] zł brutto miesięcznie i nieregularnie otrzymuje świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 200 zł. Strona oświadczyła, że nie posiada żadnych nieruchomości oraz nie posiada oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym przyznanie tego przywileju w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. To strona bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.
Zawarte w formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy informacje, dotyczące sytuacji materialnej skarżącego uzasadniają zdaniem Sądu przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd wziął pod uwagę, iż zgodnie z oświadczeniem zawartym we wniosku łączne dochody czteroosobowej rodziny skarżącego wynoszą [...]zł brutto powiększone o nieregularne świadczenia z pomocy społecznej w wysokości 200 zł.
Powyższe w ocenie Sądu potwierdza, iż skarżący nie jest w stanie wygospodarować dodatkowych kwot na opłacenie kosztów postępowania oraz kosztów profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący we wniosku nie wskazał wprawdzie jaką kwotę przeznacza na zakup żywności oraz opłacenie rachunków jednak powyższa okoliczność, przy przyjęciu najniższej wysokości tych wydatków, nie powoduje trudności w obiektywnej ocenie jego realnych możliwości finansowych.
W związku z tym Sąd na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło