I SA/Bd 24/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2012 r. do stycznia 2013 r. postanowił: odmówić zmiany postanowienia z dnia [...] marca 2016 r. Postanowieniem z dnia 02 marca 2016r. Referendarz sądowy odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia strona wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy utrzymał w mocy powyższe postanowienie. W dniu 07 grudnia 2016r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożony na urzędowym formularzu kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem, córką oraz synem. Rubryki dotyczące stanu majątkowego strony (w tym osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), dochodów oraz zobowiązań i stałych wydatków zostały przekreślone. Rozpoznając powyższy wniosek strony należało, zatem poddać analizie również dane, które podał mąż skarżącej w kilkudziesięciu sprawach zainicjowanych przed tut. Sądem. Otóż mąż skarżącej oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz papierów wartościowych. Jako majątek wskazał domy: o pow. [...] m˛ - wartość [...] zł, o pow. [...] m˛ - wartość [...] zł; dwie kamienice o łącznej wartości [...] zł; dwa mieszkania o łącznej wartości [...] zł; nieruchomość rolną o pow. [...] ha – wartość [...] zł; samochód [...] rok produkcji 1998 o wartości [...] zł; samochód [...] rok produkcji 1992 o wartości [...] zł oraz pojazd [...] o wartości [...] zł. W rubryce zobowiązania i stałe wydatki skarżący podał: leasing (samochód [...]) – [...] zł miesięcznie; kredyt – [...] zł miesięcznie; media [...] zł miesięcznie; alimenty – [...] zł miesięcznie. W rubryce dochody skarżący wskazał, że wraz z żoną prowadzą działalności gospodarcze i wykazują straty. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 718) – dalej zwana "p.p.s.a." - prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim, jakiego przyznania domaga się skarżąca, może zostać przyznane, w razie wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącą jak również informacje podane przez męża skarżącej złożone do kilkudziesięciu spraw zainicjowanych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy, w których składał wnioski o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należy, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. W przedmiotowej sprawie brak takich okoliczności. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarżąca podobnie jak w pierwotnym wniosku w sposób lakoniczny wypełniła formularz PPF - rubryki dotyczące stanu majątkowego strony (w tym osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym), dochodów oraz zobowiązań i stałych wydatków zostały przekreślone. Wskazać należy, że mąż skarżącej w składanych wnioskach o przyznanie prawa pomocy (np. I SA/Bd 41/16) w rubryce dochody wskazał strata. Jednakże jak wynika z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF przedłożonym na etapie pierwotnie rozpoznawanego wniosku w sprawie I SA/Bd 41/16 dochody skarżącej oraz jej męża kształtowały się w 2014r. na bardzo wysokim poziomie – łączny dochód za 2014r. wyniósł [...] zł, co w przeliczeniu na jednego członka rodziny daje kwotę [...]zł miesięcznie. Ponadto jak wynika z urzędowych formularzy PPF przedłożonych przez męża skarżącej do kilkudziesięciu spraw (np. I SA/Bd 663/16, 664/16, 665/16) posiada on znaczny majątek tj. dwa domy o łącznej wartości [...] zł; dwie kamienice o łącznej wartości [...] zł; dwa mieszkania o łącznej wartości [...] zł; nieruchomość rolną o pow. [...] ha – wartość [...] zł; samochód [...] rok produkcji 1998 o wartości [...] zł; samochód [...] rok produkcji 1992 o wartości [...] zł oraz pojazd [...] o wartości [...] zł. Z powyższych informacji wynika, że skarżąca oraz jej mąż zgromadzili znaczny majątek w postaci nieruchomości, którego łączna wartość wynosi [...] zł. Zatem wysokość uzyskiwanych dochodów w 2014r. oraz fakt posiadania znacznego majątku w postaci nieruchomości, które zostały wskazane przez męża skarżącej z którym prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wyklucza możliwość zaliczenia skarżącej do grona osób ubogich, z myślą o których stworzona została instytucja prawa pomocy. W ocenie referendarza sądowego przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie oznaczałoby przeniesienie ciężaru udziału w postępowaniu strony dysponującej środkami finansowymi na ogół obywateli, czego nie można zaakceptować. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 165 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.