I SA/Bd 248/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj i czerwiec 2009 r. postanowił - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych - ustanowić doradcę podatkowego, którego wyznaczy Krajowa Izba Doradców Podatkowych w Warszawie Skarżący uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz dwiema córkami, a łączny, miesięczny dochód rodziny wynosi około 3.000 zł. Jego składnikami są wynagrodzenia za pracę ( 2.800 zł brutto) oraz zasiłek chorobowy przyznany córce, która przewlekle choruje. Wnioskujący od sierpnia 2010 r. nie prowadzi działalności gospodarczej i aktualnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wśród wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem wyszczególnił opłaty za mieszkanie, zakup żywności oraz leków. Ubiegający nie posiada majątku, z wyjątkiem lokalu mieszkalnego. W sprawie zważono, co następuje: Przesłanki przyznania prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym określono w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zgodnie, z którym przyznanie tego uprawnienia następuje w sytuacji, gdy osoba zainteresowana wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w żadnej części. W oparciu o dane zamieszczone w formularzu PPF można stwierdzić, że sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Skoro wnioskujący aktualnie nie posiada żadnych dochodów, pozostając na utrzymaniu żony uzyskującej miesięcznie wynagrodzenie wynoszące 1400 zł, to tym samym nie będzie on w stanie wygospodarować jakichkolwiek środków na opłacenie kosztów sądowych oraz doradcy podatkowego. Tym bardziej, że zainicjował postępowanie w innych sprawach zawisłych przed tut. Sądem. Z tych względów, na podstawie art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji orzeczenia.