I SA/Bd 25/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. T. na informację Zarządu Województwa K.-P. w T. z dnia [...] r., znak [...] w przedmiocie nałożenia korekty finansowej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego postanawia: odrzucić skargę Strona wniosła skargę na informację Zarządu Województwa K.-P. w T. z dnia [...]r., znak [...] w przedmiocie nałożenia 2% korekty finansowej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Realizacja inwestycji w systemie zaprojektuj i wybuduj, Podprojekt III, Trasa tramwajowa do UMK (Osiedle B.)" W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa K.-P. w T. wniósł o jej odrzucenie z powodu niewyczerpania przez skarżącą środków zaskarżenia, ewentualnie uznanie skargi za całkowicie bezzasadną i jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Z powyższej regulacji wynika, że w przypadku innych niż określone w art.3 § 2 pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.), a z takim przypadkiem mamy do czynienia rozpatrywanej sprawie, strona może wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydanym akcie lub podjętej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W takiej sytuacji, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcie naruszenia prawa. Zauważyć przy tym należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest instytucją postępowania administracyjnego (nie jest środkiem zaskarżenia), lecz formalnym wymogiem skargi. Jego istotą i celem jest stworzenie dodatkowych możliwości autorewizji własnego działania organu administracji publicznej, który podjął akt lub dokonał kwestionowanej czynności i to tylko i wyłącznie w związku z zagrożeniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego (postanowienie NSA z dnia 27 października 2011 r., I OSK 1835/11). W zaistniałym w niniejszej sprawie stanie faktycznym należy stwierdzić, że strona nie dochowała trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., bowiem przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy nie wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. Ze znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że G.M. T.została poinformowana przez Zarząd Województwa K.-P. w T. pismem z dnia [...]r., że w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn. "Realizacja inwestycji w systemie zaprojektuj i wybuduj, Podprojekt III, Trasa tramwajowa do UMK (Osiedle B.)" stwierdzono naruszenie przepisów ustawy Prawo zamówień publicznych. Instytucja zarządzająca poinformowała skarżącą, że powyższe może skutkować 2% korektą finansową zgodnie z dokumentem Ministra Rozwoju Regionalnego pn. "Wymierzanie korekt finansowych za naruszenia prawa zamówień publicznych związanych z realizacją projektów współfinansowanych ze środków funduszy UE". W związku ze stwierdzeniem podejrzenia wskazanej nieprawidłowości, instytucja zarządzająca poinformowała beneficjenta o możliwości wypowiedzenia się w powyższej kwestii w nieprzekraczalnym terminie 5 dni roboczych. W przypadku potwierdzenia wystąpienia nieprawidłowości, instytucja zarządzająca wskazała, że na beneficjenta zostanie nałożona korekta w wysokości 2% wartości wydatków kwalifikowanych przedmiotowego zamówienia. W związku z możliwością wypowiedzenia się, pismem z dnia 20 września 2012 r. G. M. T.ustosunkowała się do powyższego pisma instytucji zarządzającej. Po zapoznaniu się z wyjaśnieniami skarżącej, Zarząd Województwa K.-P. w T. pismem z dnia [...] r. poinformował o nałożeniu 2% korekty finansowej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. W związku z powyższym, instytucja zarządzająca wniosła o dokonanie korekty wysokości kwoty kwalifikowanej na fakturze za wykonaną dokumentację projektową, przedstawionej do refundacji w ramach wniosku o płatność oraz złożenie wraz z pismem przewodnim nowej wersji wniosku o płatność w formie papierowej i elektronicznej z wymaganymi załącznikami. Ponadto instytucja zarządzająca, w związku z koniecznością zaktualizowania danych finansowych, wniosła o dostarczenie sekcji I oraz J w części 4 wniosku o dofinansowanie obejmujących zmiany związane z nałożoną korektą. Na dokonanie niezbędnych uzupełnień oraz poprawek instytucja zarządzająca wyznaczyła skarżącej 5 dni roboczych od daty otrzymania niniejszego pisma. Mając na uwadze powyższy stan faktyczny, nie można zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w skardze, że nałożenie wskazanej kary nastąpiło pismem z dnia [...] r. W piśmie tym instytucja zarządzająca stwierdziła naruszenia, które jedynie mogą skutkować nałożeniem na G. M. T. 2% korekty finansowej. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, instytucja zarządzająca poinformowała stronę o możliwości wypowiedzenia się w terminie 5 dni roboczych od dnia doręczenia pisma. Skarżąca uczyniła to w piśmie z dnia 20 września 2012 r. Pismo to nie jest zatem także wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, a elementem obowiązującej przed organem procedury. Nałożenie na stronę 2% korekty finansowej nastąpiło dopiero pismem z dnia 15 listopada 2012 r., po rozpatrzeniu wyjaśnień skarżącej zawartych w piśmie z dnia 20 września 2012 r. W tych okolicznościach należało uznać, że dopiero to ostatnie pismo instytucji zarządzającej mogło być zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Od informacji z dnia 15 listopada 2012 r., po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 53 § 2 p.p.s.a., przysługiwała stronie skarga w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ze zgromadzonego natomiast materiału dowodowego nie wynika, aby skarżąca złożyła takie wezwanie. Stanowiąca przedmiot zaskarżenia informacja została doręczona G. M. T. w dniu 23 listopada 2012 r. (t. 5, Lp. 147/12 akt administracyjnych). Czternastodniowy termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa rozpoczął swój bieg dnia następnego i upłynął z dniem 07 grudnia 2012 r. Z tym też dniem najpóźniej strona, chcąc dochować procedury określonej w art. 52 § 3 p.p.s.a., powinna była złożyć wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Strona natomiast w dniu 07 grudnia 2012 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem instytucji zarządzającej. Niewykorzystanie przez stronę wskazanej procedury powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga musi zostać oceniona jako niedopuszczalna, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.