I SA/Bd 250/13

WyrokWSA w Bydgoszczy2013-05-08

Skład orzekający: Mirella Łent, Leszek Kleczkowski, Ewa Kruppik-Świetlicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę jest dopuszczalne, gdy zaległość wynika z nieostatecznej decyzji podatkowej, której nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności?
Ratio decidendi
Organy podatkowe prawidłowo zaliczyły wpłatę na poczet zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę, stosując art. 62 § 4 w zw. z art. 55 § 2 Ordynacji podatkowej. Przepis art. 239a Ordynacji podatkowej, zakazujący wykonania nieostatecznej decyzji podatkowej bez rygoru natychmiastowej wykonalności, nie wyłącza możliwości zaliczenia dobrowolnej wpłaty na poczet istniejącej zaległości podatkowej, zwłaszcza gdy podatnik sam wskazał okres rozliczeniowy, którego dotyczy wpłata.
Stan faktyczny
Skarżący R. Z. dokonał wpłaty w kwocie [...] zł, wskazując, że dotyczy ona podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. Organ pierwszej instancji zaliczył tę wpłatę na poczet zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 62 § 1 w zw. z art. 239a Ordynacji podatkowej, twierdząc, że wpłaty nie można zaliczyć na poczet zaległości wynikającej z nieostatecznej decyzji podatkowej bez rygoru natychmiastowej wykonalności.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirella Łent Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Ewa Kruppik-Świetlicka (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Agnieszka Liberda-Koczorowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 08 maja 2013 r. sprawy ze skargi R. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2010 r. oraz odsetek za zwłokę oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia [...]. w kwocie [...] zł na poczet zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2010r. w kwocie [...] zł oraz odsetki za zwłokę w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [...] r. R. Z. (skarżący) złożył deklarację podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc styczeń 2010 r., wykazując kwotę do zapłaty w wysokości 0,00 zł. W złożonej w dniu [...] r. korekcie deklaracji VAT-7 podatek do zapłaty za wskazany okres rozliczeniowy został wykazany w kwocie [...] zł. W dniu [...] r. skarżący dokonał wpłaty w kwocie [...] zł. Z załączonego do akt polecenia przelewu wynika, że wpłata dotyczyła miesiąca stycznia 2010 r. Określona decyzją Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. stanowi kwotę [...] zł. Postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w T., zaliczył wpłatę z dnia [...] r. na poczet zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. w taki sposób, że na należność główną zaliczył kwotę [...] zł, a na odsetki za zwłokę od tej zaległości kwotę [...] zł. Jednocześnie wskazał, że zgodnie z decyzją Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. określającą za styczeń 2010 r. podatek od towarów i usług w wysokości [...] zł pozostała do uregulowania zaległość w kwocie [...] zł wraz z należnymi odsetkami za zwłokę do dnia wpłaty włącznie. Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł zażalenie, zarzucając mu naruszenie art. 62 § 1 w związku z art. 239a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749), dalej O.p. poprzez zaliczenie wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego wynikającego z nieostatecznej decyzji podatkowej, która nie została zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności. Podniósł, że nieprawidłowe jest zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...]r., bowiem zgodnie z treścią art. 239a O.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Oznacza to, że decyzja taka nie podlega wykonaniu w ogóle, tj. ani w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ani poprzez zaliczenie nadpłaty (dokonanej wpłaty) na poczet wynikającej z niej zaległości podatkowej. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji w całości. Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał, że podstawę prawną wydanego postanowienia stanowi art. 62 § 4 O.p., zgodnie z którym do wpłat zaliczanych na poczet zaległości podatkowej stosuje się art. 55 § 2 ustawy, w myśl którego, jeżeli dokonana wpłata nie pokrywa kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zalicza się proporcjonalnie na poczet kwoty zaległości podatkowej oraz kwoty odsetek za zwłokę w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości podatkowej do kwoty odsetek za zwłokę. Zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej następuje z dniem dokonania wpłaty należności. Organ podniósł, że w niniejszej sprawie miało to miejsce [...] r. Wpłaconą kwotę organ podatkowy zaliczył na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2010 r. wcześniej wykazanej w korekcie deklaracji VAT-7. Obecnie należność za miesiąc styczeń 2010 r. została określona decyzją wymiarową Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. wydaną w dniu [...] r. i wynosi [...] zł. Zatem, za wskazany okres rozliczeniowy istnieje zaległość z tytułu podatku od towarów i usług i to w kwocie znacznie wyższej od tej, którą skarżący wykazał w korekcie. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że zgodnie z art. 62 § 1 O.p., jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. W tytule polecenia przelewu skarżący wskazał, że dokonuje wpłaty na poczet zobowiązania za miesiąc styczeń 2010 r. i organ podatkowy dokonał zaliczenia zgodnie z tą dyspozycją. Organ wyjaśnił, że ze względu na to, iż wpłacona dobrowolnie przez podatnika kwota nie pokryła kwoty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, wpłatę tę zaliczono proporcjonalnie na należność główną i odsetki za zwłokę od tej należności. Termin do zapłaty podatku od towarów i usług za styczeń 2010 r. upłynął z dniem [...] r. Zatem, od dnia następnego po upływie tego terminu wykazana w korekcie kwota podatku stanowiła zaległość podatkową. Stosownie do art. 53 § 1 O.p. od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, z zastrzeżeniem art. 54 tej ustawy. Przepis art. 53 § 4 Ordynacji podatkowej stanowi natomiast, że odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku. Zgodnie z powyższym odsetki za zwłokę organ naliczył za okres od dnia [...] r. do dnia wpłaty włącznie. W skardze do Sądu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, zarzucać mu naruszenie art. 62 § 1 w zw. z art. 239a O.p. poprzez zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej oraz odsetek za zwłokę wynikających z nieostatecznej decyzji podatkowej, która nie została zaopatrzona w rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu skarżący stwierdził, że zaliczenie wpłaty na poczet zaległości podatkowej wynikającej z decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r. nie jest właściwe, bowiem zgodnie z treścią art. 239a O.p. decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności, przez co należy rozumieć, że zakaz wykonania decyzji nieostatecznej nie ogranicza się wyłącznie do wykonania decyzji w trybie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem skarżącego, oznacza to, że decyzja taka nie podlega wykonaniu w ogóle, tj. ani w trybie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ani poprzez zaliczenie nadpłaty (dokonanej wpłaty) na poczet wynikającej z niej zaległości podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę nad działalnością administracji publicznej, stosując kryterium legalności, czyli zgodności tych działań z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zatem Sąd może zaskarżoną decyzję (inny akt administracyjny) uchylić lub stwierdzić jej nieważność, jeżeli w istotny sposób narusza ona przepisy. Uprawnienia sądu administracyjnego mają w zasadzie charakter kasacyjny, a nie reformatoryjny. Oznacza to, że sąd nie jest uprawniony do zastępowania organu w rozstrzyganiu sprawy. Skarga jest niezasadna. Zasadniczy spór w sprawie, pomiędzy organami podatkowymi a Skarżącym, sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy organy podatkowe dokonały prawidłowego zaliczenia wpłaty dokonanej przez stronę w dniu [...] r. w kwocie [...] zł na rzecz zaległości w podatku za miesiąc styczeń 2010 r. tj. w kwocie [...] zł na rzecz należności głównej a kwotę [...] zł tytułem naliczonych odsetek. Zdaniem strony organy naruszyły art. 62 § 1 w związku z art. 239 a Op. poprzez zaliczenie wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego wynikającego z nieostatecznej decyzji podatkowej, której nie nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Należy stwierdzić, że zarzut strony nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą prawną wydanego postanowienia o zaliczeniu dokonanej wpłaty jest przepis art. 62 § 4 ustawy Op. (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. ). Zgodnie z treścią którego do wpłat zaliczanych na poczet zaległości stosuje się art. 55 § 2 w myśl którego, w sytuacji, gdy dokonana wpłata nie pokrywa w całości kwoty zaległości wraz z odsetkami za zwłokę – wpłatę zalicza się proporcjonalnie na poczet zaległości oraz odsetek w stosunku, w jakim w dniu wpłaty pozostaje kwota zaległości do kwoty odsetek. Zaliczenie to następuje z dniem dokonania wpłaty a w niniejszej sprawie data tą jest dzień [...] r. Należy wskazać, że dopiero z decyzji organu I instancji wydanej dwa lata później tj. w dniu [...] r. wynika, ze zobowiązanie za styczeń 2010 r. jest wyższe od wykazanego przez stronę w korekcie deklaracji z [...] r. i wynosi [...] zł. Zgodnie z art. 62 § 1 Op. jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów – to dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba, że podatnik wskaże na poczet którego zobowiązania przekazuje środki. W niniejszej sprawie podatnik wyraźnie wskazał, że wpłata dotyczy stycznia 2010 r. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę oddalił. E. Kruppik – Świetlicka M. Łent L. Kleczkowski

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło