I SA/Bd 259/10

I SA/Bd 259/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia odrzucić skargę. I SA/Bd 259/10 Uzasadnienie Decyzją Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] Nr [....] określono G. G. wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. w kwocie [...] zł. Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzją Naczelnika. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył w dniu 19 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżącej M. G. Pismem z dnia 22 marca 2010 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do wykazania, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, interesu prawnego mandantki, która nie była adresatem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego przed organami podatkowymi obu instancji w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. Przedmiotem kontroli podatkowej i postępowania podatkowego był wyłącznie jej małżonek G. G. prowadzący działalność gospodarczą w Z. "R" w B. Skoro wiec skarżąca nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, to po myśli wyżej wymienionego przepisu nie jest ona uprawniona do wniesienia skargi. Tym samym nie był uprawniony do złożenia skargi na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. działający w jej imieniu pełnomocnik. Wobec powyższego na podstawie art.50 § 1, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.