I SA/Bd 270/06
WyrokWSA w Bydgoszczy2006-12-12
Skład orzekający: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik, Sędzia WSA Dariusz Dudra, Asesor sądowy Mirella Łent
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika za zaległości spółki cywilnej, gdy strona wnioskowała o stwierdzenie nieważności tej decyzji i wstrzymanie jej wykonania z uwagi na prawdopodobieństwo rażącego naruszenia prawa?Ratio decidendi
Organ podatkowy zasadnie odmówił wstrzymania wykonania decyzji o odpowiedzialności podatkowej wspólnika za zaległości spółki cywilnej, ponieważ brak było przesłanek do stwierdzenia nieważności tej decyzji. Skoro nie stwierdzono rażącego naruszenia prawa, nie można było przyjąć prawdopodobieństwa wystąpienia wad uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji.Stan faktyczny
Skarżący, były wspólnik spółki cywilnej, został uznany za odpowiedzialnego za zaległości podatkowe spółki. Po utrzymaniu tej decyzji w mocy przez Dyrektora Izby Skarbowej, skarżący złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji i wstrzymanie jej wykonania, argumentując istnienie prawdopodobieństwa rażącego naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący wniósł skargę do WSA, kwestionując brak wskazania przez organ kryteriów oceny braku prawdopodobieństwa rażącego naruszenia prawa.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Dudra Asesor sądowy Mirella Łent Protokolant Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Zygfryda H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki cywilnej oddala skargę
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2006 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia [...] 2005 r. nr [...] odmawiające wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...].
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał na następujące okoliczności sprawy.
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w T. decyzją z dnia [...] 2005 r. nr [...] orzekł o odpowiedzialności podatkowej skarżącego jako byłego wspólnika spółki cywilnej "E." za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług.
Pismem z dnia [...] 2005 r. skarżący złożył odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia wskazując, że jego zdaniem, organ podatkowy nie ustalił w sposób właściwy stanu faktycznego sprawy.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. decyzją z dnia [...] 2005 r.
nr [...] orzekł utrzymać rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w mocy. Decyzja ta nie została przez podatnika zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Następnie pismem z dnia [...] 2005 r. skarżący złożył wniosek
o stwierdzenie nieważności tejże decyzji, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania, wskazując w uzasadnieniu, że istnieje prawdopodobieństwo, że została ona wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Dyrektor Izby Skarbowej w B. nie przychylił się do wniosku skarżącego i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Na to rozstrzygnięcie pismem z dnia [...] 2005 r. podatnik wniósł zażalenie, żądając jego uchylenia i wstrzymania wykonania decyzji. Wskazał jednocześnie, że w zaskarżonym postanowieniu nie podano z czego i na jakiej podstawie wyprowadzono wniosek, iż nie zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzje o odpowiedzialności za zaległości spółki cywilnej "E." obarczone są wadą, tzn. wydaniem z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto skarżący podniósł, iż w dalszym ciągu istnieje prawdopodobieństwo, że decyzja organu odwoławczego – Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...], jak
i decyzja organu pierwszej instancji – Naczelnika [...] urzędu Skarbowego
w T. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w sprawie jego odpowiedzialności jako byłego wspólnika za zobowiązania podatkowe spółki cywilnej "E." zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa.
Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej w B. powołując się na art. 247 § 1 Ordynacji podatkowej stwierdził,
iż w przedmiotowej sprawie w dalszym ciągu brak jest przesłanek, które uzasadniałyby twierdzenie, iż zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...] jest obarczona wskazywaną przez skarżącego wadą, tzn. wydaniem z rażącym naruszeniem prawa, która skutkowałaby koniecznością stwierdzenia jej nieważności.
Na potwierdzenie takiego stanowiska organ powołał się na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...], którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 14 czerwca 2005 r. nr [...]. W związku z powyższym, skoro organ podatkowy rozpatrując sprawę w pierwszej instancji nie stwierdził rażącego naruszenia prawa, tym bardziej, zdaniem organu brak jest podstaw do uznania za uzasadnione zażalenia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skarżący podniósł, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa. Wskazał, że jego zdaniem, organ nie podał, oprócz odniesienia się do decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2005 r. nr [...], z czego wynika i na podstawie jakich przesłanek wyprowadzono wniosek, że nie zachodzi prawdopodobieństwo, iż decyzje o odpowiedzialności za zaległości spółki cywilnej "E." nie są obarczone wadą – wydania z rażącym naruszeniem prawa.
Podatnik stwierdził, że przepis art. 252 Ordynacji podatkowej uprawnia stronę do wystąpienia z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 247 tejże ustawy i w związku z powyższym, w jego ocenie, organ administracji winien wskazać jakie było kryterium oceny braku prawdopodobieństwa. W przeciwnym razie zdaniem skarżącego dochodzi do sytuacji, w której strona skarżąca nie może zakwestionować wstrzymania decyzji, ponieważ nie jest jej znane kryterium oceny przyjęte przez organ podatkowy.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skargę należało uznać za nieuzasadnioną.
Z materiałów sprawy wynika, że zaistniały między stronami spór sprowadza się do rozstrzygnięcia czy organy podatkowe zasadnie i bez naruszenia prawa odmówiły wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B.
z dnia [...] 2005 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] 2005 r. nr [...] którą to decyzją orzeczono o odpowiedzialności skarżącego jako wspólnika s.c. "E." za zaległości podatkowe tej spółki w podatku od towarów i usług odsetki od tej zaległości i koszty egzekucyjne.
Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji zostało wszczęte na wniosek skarżącego, który został złożony w następstwie jego wniosku
o stwierdzenie nieważności w/w decyzji orzekającej o jego odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe s.c. "E.". Powyższe postępowanie toczyło się równolegle wraz z postępowaniem w przedmiocie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania spółki cywilnej, której był wspólnikiem. Organy podatkowe odmawiając wstrzymania wykonania decyzji jako podstawę rozstrzygnięcia podały przepis art. 252 § 1 Op. Z tego unormowania co do zasady wynika możliwość wstrzymania wykonania decyzji, której dotyczy wszczęte postępowanie o nieważność lecz warunkiem koniecznym pozytywnego rozstrzygnięcia w tym zakresie jest uznanie, że zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzja której dotyczy prowadzone postępowanie jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 247 § 1 Op.
Zdaniem Sądu ocena braku prawdopodobieństwa wystąpienia wad z art. 247 § 1 Op w odniesieniu do decyzji, która była przedmiotem postępowania
o stwierdzenie nieważności była oceną całkowicie uzasadnioną w okolicznościach sprawy. Brak przesłanek do stwierdzenia nieważności decyzji o odpowiedzialności skarżącego jako wspólnika spółki cywilnej "E." znalazł potwierdzenie w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania s.c. "E.".
Nadto Sąd wyrokiem z dnia 29 listopada 2006 r. w sprawie sygn. I SA/Bd 341/06 oddalając skargę na decyzję z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [..] 2005r. nr [...] o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe s.c. "E." – stwierdził, że będąca przedmiotem postępowania sądowego decyzja została wydana bez naruszenia prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia.
Powyższe oznacza, że decyzja z dnia [...] 2005 r. nr [...] nie była dotknięta żadną z wad, o których mowa w art. 247 § 1 Op.
Wbrew zarzutom skarżącego powoływanie się przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia na ustalenia zawarte w decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności celem wykazania braku prawdopodobieństwa występowania przesłanek z art. 247 § 1 Op. należy uznać za słuszne i całkowicie uzasadnione. Skoro bowiem nie zachodziły uzasadnione podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, to tym samym brak było jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że istnieje prawdopodobieństwo, że decyzja ta była dotknięta jedną z wad wymienionych
w art. 247 § 1 Op.
W ocenie Sądu organy podatkowe dokonując właściwej oceny okoliczności faktycznych zasadnie i bez naruszenia przepisu art. 252 § 1 Op. Odmówiły wstrzymania decyzji orzekającej o odpowiedzialności skarżącego za zobowiązania podatkowe s.c. "e.".
Mając powyższe na uwadze i nie dopatrując się nadto z urzędu aby zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem jeszcze innych przepisów prawa Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270
z późn. zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło