I SA/Bd 286/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Pietrasik Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant asyst. Sędziego Agnieszka Zakrzewska-Wiśniewska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...], Nr [...] oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. określił skarżącej spółce wysokość straty za 2006 r. Przedmiotową decyzję doręczono spółce w dniu 26 czerwca 2009 r. w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Termin do zaskarżenia powołanej decyzji upływał zatem w dniu 10 lipca 2009 r. W dniu 09 września 2009 r. skarżąca nadała w placówce pocztowej przesyłkę zawierającą odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał dwa postanowienia: pierwsze - odmawiające przywrócenia terminu do zaskarżenia decyzji i drugie - stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze do sądu administracyjnego spółka domagała się uchylenia postanowienia w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zarzucając naruszenie art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wywodziła, że T. G. (jedyny przedstawiciel spółki) powziął wiadomość o decyzji organu podatkowego dopiero w dniu 02 września 2009 r., po swoim powrocie z C., gdzie przebywał w czasie, gdy została mu wysłana decyzja z dnia [...] r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wyrokiem z dnia 09 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 28/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podniósł, że w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy, a więc w sytuacji, gdy spółka, składając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wnosi także odwołanie, a organ podatkowy w wydanym postanowieniu w przedmiocie tego wniosku przyjmuje, iż nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, wyłączona zostaje możliwość wydania odrębnego postanowienia stwierdzającego to uchybienie na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Sąd pierwszej instancji wskazał, że wydanie zaskarżonego postanowienia należało uznać za zbędne, bowiem już samo postanowienie odmawiające spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania stwierdzało, że został uchybiony termin do wniesienia odwołania. Tym samym nie zachodziła konieczność powtórnego stwierdzenia tejże okoliczności w osobnym postanowieniu opartym o art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, który w sprawie nie miał już zastosowania. W wyniku wniesienia przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1443/10 uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Sąd kasacyjny stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zasadne są zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że ostatnio powołany przepis nie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Skoro bowiem odwołanie wniesione przez skarżącą spółkę było spóźnione, a organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu do zaskarżenia decyzji podatkowej, to obowiązkiem Dyrektora Izby Skarbowej w B. było wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonego postanowienia organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), dalej p.p.s.a., wynika, że zaskarżone postanowienie winno ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tutejszy Sąd jest zatem związany wykładnią zawartą w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2012 r., II FSK 1443/10. W wyroku tym NSA zgodził się ze stanowiskiem organu podatkowego i uznał, że w razie wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, konieczne jest także wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej (dalej O.p.). Powołując się na powyższy przepis, Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] r. stwierdził, że odwołanie wniesione przez spółkę zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Art. 228 § 1 pkt 1 O.p. stanowi, ze organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W myśl art. 223 § 2 pkt 1 O.p. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. m.in. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2003 r. SA/Bk 271/2003, wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2006 r., III SA/Wa 1085/2006). W rozpatrywanej sprawie decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia skarżącej wysokości straty za 2006 r. zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania w terminie 14 dni od jej doręczenia. Została ona doręczona w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej, ustanawiającego zastępczy sposób doręczenia. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Przesyłka zawierająca powyższą decyzję była dwukrotnie awizowana – w dniu 12 czerwca 2009 r. i w dniu 22 czerwca 2009 r. W dniu 30 czerwca 2009 r. przesyłka została zwrócona do Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z uwagi na to, że nie podjęto jej w terminie. Prawidłowo organ wyliczył, że skutek prawny w postaci doręczenia decyzji nastąpił w dniu 26 czerwca 2009 r. Termin zatem do wniesienia odwołania mijał w dniu 10 lipca 2009 r. Skarżący wniósł natomiast odwołanie w dniu 9 września 2009 r., a zatem po terminie. Bezsprzecznie zatem termin do wniesienia odwołania nie został zachowany. W skardze strona przytacza argumenty związane z przywróceniem terminu do wniesienia odwołania. Podnosi, że przedstawiciel spółki wiadomość o decyzji powziął dopiero w dniu 2 września 2009 r., po powrocie z C., gdzie przebywał w czasie, gdy została mu wysłana decyzja z dnia [...] r. Okoliczności te nie mogą być rozpatrywane w niniejszym postępowaniu, bowiem dotyczy ono kwestii uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. W postępowaniu tym ustala się jedynie fakt przekroczenia terminu do wniesienia odwołania. Okoliczności te mogą być przedmiotem postępowania dotyczącego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Kwestia przywrócenia terminu do wniesienia odwołania była przedmiotem rozstrzygnięcia przez organ podatkowy. Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r., I SA/Bd 29/10 tut. Sąd oddalił skargę na to postanowienie. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.