I SA/Bd 289/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Biura Handlowo-Usługowego A. A. D., T. D. spółka cywilna w P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodowego p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w T. na rzecz skarżącej kwotę 1200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Skarżąca spółka wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu samochodu osobowego. Pismem z dnia 24 czerwca 2004r. skarżąca cofnęła skargę wobec uwzględnienia jej w całości przez Dyrektora Izby Celnej w trybie art. 54 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wobec czego Sąd, uznając cofnięcie za dopuszczalne, umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 wskazanej ustawy. Ponadto pełnomocnik Spółki, mającej na mocy art. 25 § 3 w.w ustawy w tym postępowaniu zdolność sądową, wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania w kwocie 3.600 zł tytułem zastępstwa procesowego podnosząc, że wysokość kosztów uzasadniona jest zawiłością sprawy i nakładem pracy. Sąd zasądził na rzecz skarżącej, na podstawie art. 201 § 1 oraz art. 209 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrot kosztów postępowania będących kosztami zastępstwa w wysokości 1200zł. Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002r w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, Sąd może przyznać opłaty wyższe jeżeli uzasadnia to rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz niezbędny nakład pracy radcy prawnego. W ocenie Sądu przedmiotowa sprawa nie należy do kategorii spraw zawiłych, problem sprowadzał się do niewłaściwych ustaleń stanu faktycznego, a uznanie zasadności skargi w trybie art.54 § 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawiło, że pełnomocnik nie był angażowany w postępowanie ponad czynność sporządzenia skargi. Z tych względów Sąd uznał, że wynagrodzenie w wysokości 1200zł jest adekwatne do przesłanek określonych w cytowanym przepisie, pozwalających przyznać wynagrodzenie w wysokości wyższej niż minimalna.