I SA/Bd 294/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędziowie Sędzia WSA Mirella Łent (spr.) Sędzia WSA Urszula Wiśniewska Protokolant Starszy asystent sędziego Agnieszka Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019r. sprawy ze skargi T. [...]S.A. w T. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz T.[...] w T. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania I SA/Bd 294/19 UZASADNIENIE W interpretacji indywidualnej z [...]., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wspólnym wniosku z [...]. (data wpływu [...].), uzupełnionym [...]. (data wpływu) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania płatności przekazanej Partnerowi konsorcjum przez Lidera za wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług oraz sposobu dokumentowania tej czynności, a także prawa Lidera do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze wystawionej przez Partnera - jest nieprawidłowe. Jak przedstawiono przedmiotem działalności [...] S.A. oraz [...] B. Sp. z o.o. są m. in. usługi sklasyfikowane w PKD pod kodem 81.29.Z - pozostałe sprzątanie. Usługi pozostałego sprzątania obejmują sterylizację m.in. przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, w tym narzędzi medycznych, a także pranie odzieży i pościeli szpitalnej. Wnioskodawcy rozważają obecnie świadczenie kompleksowej usługi sterylizacji przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, w tym narzędzi medycznych i/lub pranie odzieży i pościeli szpitalnej na rzecz podmiotów leczniczych w ramach umowy konsorcjum. Usługi te wykonywane będą po udzieleniu na rzecz spółek zamówienia podmiotów leczniczych, w tym na zasadach i w trybie zamówień publicznych. Zgodnie z założeniami umowy konsorcjum oraz w zgodzie z warunkami wynikającymi z zamówień podmiotów leczniczych, [...] S.A. byłoby Liderem konsorcjum (dalej: Lider) powołanym do świadczenia kompleksowych usług sterylizacji i/lub prania, w ramach których w części przypadków, świadczony byłby także najem/dzierżawa narzędzi medycznych oraz odzieży i pościeli szpitalnej. Płatności otrzymywane przez konsorcjum, byłyby dokonywane wyłącznie na rachunek bankowy Lidera i przez Lidera byłyby dokumentowane fakturami wystawianymi podmiotom leczniczym. Przychody otrzymywane od tych podmiotów byłyby następnie dzielone przez Lidera między spółkę - Lidera i [...] B. Sp. z o.o. - Partnera konsorcjum (dalej: Partner) w ustalonym stosunku procentowym wskazanym w umowie konsorcjum. Przy czym, ustalony procent przychodów należny Liderowi i Partnerowi konsorcjum, miałby odzwierciedlać zakres obowiązków ciążących na każdym z członków konsorcjum i udział w kosztach przedsięwzięcia ponoszonych przez każdego członka konsorcjum. Obowiązki po stronie Lidera obejmowałyby: zapewnienie urządzeń sterylizacyjnych i pralniczych wraz z serwisem, serwis urządzeń dzierżawionych u klienta (systemy wydające i zbierające odzież operacyjną), walidację procesów sterylizacji i prania -tworzenie raportów walidacji standaryzowanych, nadzór epidemiologiczny - tworzenie i nadzór nad jednolitymi procedurami epidemiologicznymi zgodnymi z wymaganiami prawa, w szczególności zgodnymi z wymaganiami Sanepidu, a także rozliczenia gospodarcze i księgowe, w tym dotyczące podpisywania umów i wystawiania faktur. Obowiązki Partnera obejmowałyby: pranie bielizny i odzieży szpitalnej oraz sterylizację przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, w tym narzędzi medycznych, a także dzierżawę dla zakładów leczniczych narzędzi medycznych oraz odzieży i pościeli szpitalnej (w przypadku, gdy umowa z usługobiorcą na świadczenie usług sterylizacji i prania by to przewidywała). Do obowiązków Partnera należałaby także obsługą logistyczna związana z procesem sterylizacji i prania tj. odebranie przedmiotów sterylizacji i/lub prania od usługodawców i ich dostarczenie do usługodawców po przeprowadzeniu procesu sterylizacji i/lub prania. W związku z tym zadano pytanie: Czy płatność przekazana Partnerowi konsorcjum przez Lidera, opisana w poz. 76 wniosku, stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i powinna być udokumentowana fakturą? W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy Liderowi konsorcjum przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturze wystawionej przez Partnera? Zdaniem Wnioskodawców, sformułowanym w uzupełnieniu wniosku: płatność przekazana Partnerowi konsorcjum przez Lidera, opisana w poz. 76 wniosku, nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług i w związku z tym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie powinna być zatem dokumentowana fakturą, lecz innym dowodem księgowym, np. notą księgową. W konsekwencji, Liderowi konsorcjum nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze wystawionej przez farmera (gdyby ten taką fakturę wystawił). W ocenie organu w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest nieprawidłowe. Powołując się na wybrane przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018r., poz. 2174, ze zm.) – dalej: "u.p.t.u.", organ stwierdził, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Wskazując dodatkowo na orzecznictwo Sądów, art. 353 ze zn. 1 Kodeksu Cywilnego, ostatecznie podsumował, że analiza przedstawionych zdarzeń przyszłych oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że opisane we wniosku płatności (stanowiące ustalony w umowie konsorcjum procent przychodów otrzymywanych od zamawiających - podmiotów leczniczych) przekazywane Partnerowi przez Lidera, będą stanowić zapłatę za zrealizowane przez Partnera czynności, do realizacji których zobowiązał się w ramach umowy konsorcjum. Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika bowiem, że będzie możliwe określenie konkretnych czynności, jakie będą wykonywane przez Partnera (usługi prania bielizny i odzieży szpitalnej oraz sterylizacji przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, usługi dzierżawy narzędzi medycznych oraz odzieży i pościeli szpitalnej, a także obsługa logistyczna związana z procesem sterylizacji i prania) na rzecz Lidera. Możliwe będzie określenie skonkretyzowanych obowiązków Partnera wynikających z podziału zadań. Organ uznał, że pomiędzy Partnerem a Liderem, który będzie wystawiał faktury sprzedaży dla zamawiających z tytułu realizacji całości zamówienia, niezależnie od ustalonego na potrzeby wewnętrzne konsorcjum podziału zadań wynikających z umowy konsorcjum - wbrew twierdzeniom Zainteresowanych - będzie dochodziło do świadczeń wzajemnych. Zatem w przedstawionych okolicznościach sprawy będą miało miejsce świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u., które z uwagi na odpłatny charakter podlegają - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W efekcie czynności te powinny być - zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - dokumentowane fakturami. W świetle powyższego, Liderowi, będącemu podatnikiem VAT czynnym, będzie przysługiwało - na podstawie art. 86 ust. 1 u.p.t.u. - prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturze otrzymanej od Partnera, ponieważ z treści wniosku wynika, że wystąpi związek nabywanych usług ze sprzedażą dokonywaną przez Lidera na rzecz podmiotów leczniczych. Skoro usługi wykonywane przez Partnera będą podlegały opodatkowaniu, a przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów wykonawczych do niej nie przewidują dla tych czynności zwolnienia od podatku, wobec tego w rozpatrywanej sprawie nie zajdzie zastosowania wyłączenie, o którym mowa w art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u. W skardze zarzucono naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 principio, u.p.t.u., i w konsekwencji niewłaściwą ocenę co do zastosowania art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 in principio i art. 106 b ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. oraz art. 8 ust. 2a u.p.t.u. co do przedstawionych zdarzeń. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016r., poz. 1066), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśl art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując oceny zaskarżonej interpretacji z punktu widzenia jej zgodności z prawem Sąd uznał, że narusza ona prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem sporu jest rozstrzygnięcie czy płatność przekazana Partnerowi konsorcjum przez Lidera, opisana we wniosku, stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i powinna być udokumentowana fakturą. W skardze podniesiono wyłącznie zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1 principio i art. 106 b ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2018r., poz. 2174, ze zm.) – dalej: "u.p.t.u." oraz art. 8 ust. 2a u.p.t.u. Zgodnie z tymi przepisami, tj. z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 7 ust 1 u.p.t.u. przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Na podstawie art. 8 ust 1 u.p.t.u. przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust 1 pkt 1 u.p.t.u. rozumieć należy każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów rozumieniu art. 7 u.p.t.u. Dalej przywołane w skardze przepisy są konsekwencją zastosowania wymienionych powyżej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający niniejszą sprawę podziela zaprezentowany w wyroku NSA z 6 kwietnia 2018r., I FSK 961/16, pogląd dotyczący opodatkowania umów takich jak umowa konsorcjum, a w zasadzie sytuacji, kiedy podmioty wchodzące w skład konsorcjum, dokonują względem siebie rozliczeń wewnętrznych. W przypadku zatem, gdy rozliczeniom pieniężnym między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia (konsorcjum), nie towarzyszy świadczenie usług lub dostawa towarów, rozliczenia te nie są traktowane same przez się jako czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zdaniem organu opisane we wniosku płatności (stanowiące ustalony w umowie konsorcjum procent przychodów otrzymywanych od zamawiających - podmiotów leczniczych) przekazywane Partnerowi przez Lidera, będą stanowić zapłatę za zrealizowane przez Partnera czynności, do realizacji których zobowiązał się w ramach umowy konsorcjum. Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika bowiem, że będzie możliwe określenie konkretnych czynności, jakie będą wykonywane przez Partnera (usługi prania bielizny i odzieży szpitalnej oraz sterylizacji przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, usługi dzierżawy narzędzi medycznych oraz odzieży i pościeli szpitalnej, a także obsługa logistyczna związana z procesem sterylizacji i prania) na rzecz Lidera. Możliwe będzie określenie skonkretyzowanych obowiązków Partnera wynikających z podziału zadań. W tym przypadku należy zatem uznać, że pomiędzy Partnerem a Liderem, który będzie wystawiał faktury sprzedaży dla zamawiających z tytułu realizacji całości zamówienia, niezależnie od ustalonego na potrzeby wewnętrzne konsorcjum podziału zadań wynikających z umowy konsorcjum - wbrew twierdzeniom Zainteresowanych - będzie dochodziło do świadczeń wzajemnych. W związku z powyższym należy uznać, że w przedstawionych okolicznościach sprawy będą miało miejsce świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 u.p.t.u., które z uwagi na odpłatny charakter podlegają - zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W efekcie czynności te powinny być - zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. - dokumentowane fakturami. W ocenie Sądu zarówno organ jak i wnioskodawca prawidłowo odwołali się do tego, że za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których: 1) istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, 2) wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, 3) istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, 4) odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, 5) istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że rację ma organ wywodząc, iż istotnym w świetle zastosowania spornych przepisów jest to, czy płatności przekazywane Partnerowi przez Lidera, będą stanowić zapłatę za zrealizowane przez Partnera czynności, niemniej błędnie nie dostrzegł, że z wniosku to nie wynika. Z treści wniosku i jego uzupełnienia wynika, że będzie możliwe określenie konkretnych czynności, jakie będą wykonywane przez Partnera (usługi prania bielizny i odzieży szpitalnej oraz sterylizacji przedmiotów niezbędnych do operacji i zabiegów medycznych, usługi dzierżawy narzędzi medycznych oraz odzieży i pościeli szpitalnej, a także obsługa logistyczna związana z procesem sterylizacji i prania) na rzecz Lidera. Możliwe będzie określenie skonkretyzowanych obowiązków Partnera wynikających z podziału zadań. Jednakże samo wyszczególnienie zadań bez przypisania ich wykonywaniu wynagrodzenia otrzymanego przez usługodawcę jako wartości faktycznie przekazanej w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy czy tego, że odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, nie wypełnia definicji z art. 8 ust. 1 u.p.t.u. Jak przedstawiono we wniosku, płatności otrzymywane przez konsorcjum, byłyby dokonywane wyłącznie na rachunek bankowy Lidera i przez Lidera byłyby dokumentowane fakturami wystawianymi podmiotom leczniczym, a przychody otrzymywane od podmiotów byłyby następnie dzielone przez Lidera między spółkę - Lidera i [...] B. Sp. z o.o. - Partnera konsorcjum (dalej: Partner) w ustalonym stosunku procentowym wskazanym w umowie konsorcjum. Odczytując ten fragment można jedynie stwierdzić, że opisuje on sytuację, kiedy podmioty wchodzące w skład konsorcjum, dokonują względem siebie rozliczeń wewnętrznych, ale nie wynika z niego jeszcze, że rozliczeniom tym towarzyszy świadczenie usług lub dostawa towarów. Zatem może być tak, że są to rozliczenia, które można traktować same przez się jako czynności odrębne, nie podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie zmienia tego stwierdzenie zawarte w treści wniosku, iż ustalony procent przychodów należny Liderowi i Partnerowi konsorcjum, miałby odzwierciedlać zakres obowiązków ciążących na każdym z członków konsorcjum i udział w kosztach przedsięwzięcia ponoszonych przez każdego członka konsorcjum - bo nie wynika z niego, że wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy, a odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem. Należy podkreślić, że umowy konsorcjum należą do tzw. umów nienazwanych, zawierane są w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści. Uczestnicy są związani ustaleniami umownymi, które, zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 353 ze zn. 1 Kodeksu Cywilnego mogą dotyczyć różnych kwestii np. zasad reprezentacji, sposobu rozliczeń przedsięwzięcia, podziału robót, udziału w zyskach i stratach, itp. Ze względu na elementy zorganizowania, konsorcjum może mieć charakter zbliżony np. do spółki cywilnej, może być również oparty na dominującej roli Lidera konsorcjum. Dopuszczalne jest również zawarcie w umowie konsorcjum innej formuły stopnia zorganizowania podziału czynności i obowiązków partnerów konsorcjum. W tym kontekście, w zakresie istotnym dla sprawy, dotyczącym samego funkcjonowania konsorcjum i związanej z tym sfery opodatkowania VAT, opis zdarzenia przyszłego zawarty we wniosku nie jest zbyt precyzyjny i wyczerpujący. Wprawdzie skarżąca nie zawarła zarzutów naruszenia przez organ przepisów postępowania, a jedynie błędną wykładnię przepisów u.p.t.u. i jedynie naruszenie tych przepisów przez organ, podlegało kontroli Sądu; jednak przyjęcie do zastosowania art. 8 ust. 1 u.p.t.u. okoliczności nie uznanych za takie przez ustawodawcę prowadzi do naruszenia tego przepisu. Oczywiście w przypadku skargi na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego, Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiot postępowania interpretacyjnego wyznacza treść wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z art. 14b § 3 O.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Trafny jest, wyrażony w literaturze przedmiotu pogląd, że opisany we wniosku stan faktyczny "konstytuuje przepisy prawa, na podstawie których wnioskodawca kwalifikuje podatkowo znaczącą sytuację budzącą w nim wątpliwości co do uzasadnionego zakresu oraz sposobu zastosowania prawa podatkowego i w tym kontekście wymagającą zbadania w postępowaniu interpretacyjnym, by potwierdzić albo zweryfikować trafność kwalifikacji prawnej zaproponowanej przez stronę" (por. J. Brolik, Urzędowe interpretacje prawa podatkowego, Warszawa 2010, s. 76). Innymi słowy, przedstawiony we wniosku stan rzeczy oraz własne stanowisko wnioskodawcy konstytuują faktyczny i prawny obszar sprawy, w której wydana zostanie indywidualna, pisemna interpretacja prawa podatkowego. Przedstawiony przez wnioskodawcę stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) tworzy przedmiotowy zakres sprawy o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego, a w konsekwencji, zakres, w jakim ma zostać udzielona interpretacja. Wobec tego, z perspektywy przedstawionych okoliczności zdarzenia przyszłego oraz sformułowanego we wniosku pytania Sąd uznał, że stan faktyczny nie obejmuje sytuacji przyjętej przez organ. W przedstawionym stanie faktycznym nie połączono konkretnie wypłaty części przychodu konsorcjum ze świadczeniem konkretnych usług przez Partnera. Taki też stan należało ocenić, gdyż ustalenie jego poprawności mogłoby nastąpić dopiero w postępowaniu podatkowym w ramach przepisów dotyczących wyjaśnienia okoliczności faktycznych (konkretnych wyliczeń) sprawy. Zatem z tak przedstawionego stanu faktycznego nie wynika jeszcze, by zaistniała sytuacja, o jakiej mowa w art. art. 8 ust. 2a u.p.t.u., ani konieczność refakturowania. Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa wart. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Stosownie do treści ust. 2 ww. artykułu, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3. Jednak samo wymienienie obowiązków Partnera oznacza jedynie, że możliwe będzie określenie konkretnych czynności, jakie będą wykonywane przez Partnera konsorcjum. Brakuje treści stanowiącej, że wydzielony i wypłacony przychód przekłada się na wynagrodzenie za konkretne czynności Partnera. Oczywistym jest, że umową cywilnoprawną konsorcjum nie można modyfikować opodatkowania podatkiem od towarów i usług, który generalnie zasadza się na konkretnych czynnościach (np. usługach). Nie ma sporu co do tego, że skoro podatnik wykonuje czynności opodatkowane, to ma obowiązek wystawić fakturę. Zawarcie umowy konsorcjum nie powoduje powstania nowego podatnika podatku VAT i jak prawidłowo stwierdził organ, jest to jedna umów nienazwanych funkcjonujących w prawie cywilnym. Niemniej organ w żaden sposób nie wyjaśnia dlaczego ostatecznie przyjął, iż jeżeli Lider sprzedaje całą usługę na rzecz usługobiorcy, to znaczy, że odkupił część tej całościowej usługi od Partnera. Chcąc uznać, że w sprawie występuje rozdział przychodów i kosztów powiązany z konkretnymi czynnościami, tak, że można określić je jako wynagrodzenie, należało odnaleźć w treści wniosku konkretne elementy stanu faktycznego. Sprawa wraca do ponownego rozpoznania i stosownie do art. 153 p.p.s.a., organ jest związany oceną prawną wyrażoną w niniejszym wyroku. Na koniec WSA wskazuje, że wziął pod uwagę treść wyroków tut. Sądu opartych o przedstawiony we wniosku stan faktyczny w sprawie (wyrok z 1 kwietnia 2019r., I SA/Bd 16/19 oraz z 19 czerwca 2019r., I SA/Bd 217/19. Mając na względzie powyższe oraz art. 146 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 i nast. p.p.s.a.