I SA/Bd 314/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009r. postanowił: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 22 lutego 2013r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, którego dochód wynosi 800 zł. Skarżący oświadczył, że innego majątku nie posiada. Ponadto skarżący oświadczył, że od sierpnia 2012r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej. Zarządzeniem z dnia 10 maja 2013r. referendarz sądowy wezwał pełnomocnika skarżącego do nadesłania dokumentów oraz oświadczeń obrazujących sytuację finansową i majątkową wnioskodawcy. W odpowiedzi przedłożono: zeznania o wysokości osiągniętego zysku (poniesionej straty) za lata 2011-2012 z których wynika, że w 2011r. skarżący z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiągnął dochód w kwocie 64.928,92, natomiast w 2012r. wykazał stratę w kwocie 437.078,64; wyciągi z rachunków bankowych z których wynika, że obecnie nie ma na nich praktycznie żadnych środków finansowych; zaświadczenie o zarobkach z którego wynika, że wnioskodawca obecnie uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 800 zł brutto, oświadczenie J. G. z dnia 04 czerwca 2013r. z którego wynika, że skarżący od kwietnia 2012r. zamieszkuje u niej i z tego tytułu ponosi opłatę w kwocie 200 zł miesięcznie; oświadczenie skarżącego o nieposiadaniu oszczędności, oświadczenie skarżącego o pomocy udzielanej mu przez matkę, oświadczenie skarżącego o posiadaniu dwóch uszkodzonych samochodów o wartościach 1000 zł i 4000 zł. Ponadto w odpowiedzi na kolejne zarządzenie referendarza z dnia 21 czerwca 2013r. skarżący przedłożył: zaświadczenie od pracodawcy informujące, że skarżący odbiera wynagrodzenie w formie gotówkowej; akt notarialny potwierdzający okoliczność rozdzielności majątkowej z żoną, zaświadczenie ze Starostwa Powiatowego w Toruniu z którego wynika, że skarżący jest właścicielem jednego pojazdu – przyczepy kempingowej, która jak wynika z załączonego postanowienia Prokuratury Rejonowej o umorzeniu śledztwa została zniszczona w wyniku pożaru; zaświadczenie z Urzędu Gminy z którego wynika, że skarżący nie figuruje w ewidencji podatników podatku od nieruchomości. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Instytucja prawa pomocy jest jednak wyjątkiem od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Ciężar wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy, o których mowa w art. 246 § 1 p.p.s.a. spoczywa na stronie składającej wniosek o jego przyznanie. Oznacza to, że powinna ona poczynić wszelkie kroki mające na celu uprawdopodobnienie tych okoliczności. W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego należy stwierdzić, że wykazał on, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Orzekający przeanalizował wniosek złożony na urzędowym formularzu PPF - skarżący utrzymuje z wynagrodzenia za pracę w kwocie 800 zł brutto. Na rachunkach bankowych brak środków finansowych, z których mógłby opłacić koszty związane z postępowaniem przed Sądem. Korzysta z finansowego wsparcia matki. Tym samym nie jest w stanie opłacić kosztów zainicjowanego postępowania sądowego, które na obecnym etapie postępowania wynoszą 18.285 zł – wpis od skargi. Z tych powodów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.