I SA/Bd 325/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. E. W. Sp. z o.o. w W. na działanie Wójta Gminy Inowrocław w przedmiocie wydania zaświadczenia z dnia 22 maja 2023 r., nr WFP.3141.33.2023 dotyczącego zaległości podatkowych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 6 lutego 2023 r. skarżąca Spółka wniosła do Wójta Gminy Inowrocław o wydanie zaświadczenia o braku zaległości podatkowych Spółki wobec Gminy Inowrocław. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2023 r. Wójt Gminy Inowrocław odmówił wydania zaświadczenia. Rozpoznając złożone zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2023 r. uchyliło zaskarżone postanowienie i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. W dniu 22 maja 2023 r. Wójt Gminy Inowrocław wydał zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości, w którym ujawnił zaległości podatkowe wnioskodawcy. Pismem z dnia 5 czerwca 2023 r. Spółka wniosła skargę na działanie Wójta Gminy Inowrocław polegające na wydaniu ww. zaświadczenia, którego treść jest niezgodna z art. 306e § 1 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Z tych względów Sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023, poz. 259 ze zm.; dalej zwanej jako p.p.s.a.). Na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 813, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 p.p.s.a.). Dodatkowo, katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają, stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest treść wydanego na wniosek Spółki zaświadczenia Wójta Gminy Inowrocław o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzającego stan zaległości, w którym organ ujawnił zaległości podatkowe wnioskodawcy, wskazując kwotowo ich sumę na dzień 22 maja 2023 r. Skarżąca nie zgadza się z treścią zaświadczenia. Podaje, że organ wydał Spółce zaświadczenie stwierdzające istnienie zaległości podatkowych. Tymczasem zaległości wymienione w zaświadczeniu nie są stwierdzone żadną decyzją organu podatkowego i w dacie wydania zaświadczenia toczyło się i toczy nadal postępowanie, którego celem ma być ustalenie istnienia jakichkolwiek zobowiązań podatkowych Spółki. Należy wyjaśnić, że wydanie zaświadczenia stanowi czynność materialno-techniczną, co do zasady odtwórczą, która ze swej istoty stanowić ma jedynie odzwierciedlenie danych będących w dyspozycji organów, tj. informacji wynikających z prowadzonych przez nie ewidencji, rejestrów lub innej dokumentacji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2018 r. I FSK 1788/17). Zgodnie z art. 306a § 3 O.p. zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania. Z kolei, w myśl art. 306e § 1 O.p. zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości wydaje się na podstawie dokumentacji danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Zaświadczenie stanowi zatem urzędowy opis sytuacji faktycznej i prawnej, wynikający z posiadanych przez organ rejestrów. Wydaje się je na podstawie dokumentacji będącej w posiadaniu danego organu podatkowego oraz informacji otrzymanych od innych organów podatkowych. Obrazuje ono znany organowi z racji wykonywanych zadań stan faktyczny, nie ingeruje zaś w sferę obowiązków i praw jednostki. W ten sposób właściwy organ stwierdza bowiem jedynie istnienie określonych faktów albo stanu prawnego. W tym zakresie sąd administracyjny nie posiada kompetencji do kontroli treści wydanego zaświadczenia. Kompetencja ta dotyczy bowiem jedynie odmowy wydania zaświadczenia lub odmowy wydania zaświadczenia o określonej treści, przy czym, w takim wypadku, istotne jest wyczerpanie środków zaskarżenia przed organem. Taka sytuacja jednak nie występuje w rozpatrywanej sprawie, bowiem organ wydał zaświadczenie. Innymi słowy, zaświadczenie stanowi urzędowe poświadczenie tego, co jest temu organowi wiadome, w żadnym zaś razie nie rozstrzyga sprawy (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 maja 2014 r. II FSK 760/14). Powyższe oznacza, że zaświadczenie nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W żaden bowiem sposób nie kształtuje ono uprawnień, ani obowiązków osoby ubiegającej się o jego wydanie, nie determinuje także ich istnienia, ani zakresu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2020 r. II FSK 1664/20). W związku z tym czynność, jaką jest wydanie zainteresowanemu zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające stan zaległości nie mieści się w pojęciu innych aktów lub czynności z zakresu administracji, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przez takie akty można bowiem rozumieć wyłącznie te, które w sposób prawnie wiążący wpływają na sytuację prawną określonego podmiotu bądź przez to, że same tę sytuację wyznaczają bądź przez to, że wywołują określony skutek prawny, jaki obowiązujące prawo wiąże z danym aktem lub czynnością. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.