I SA/Bd 326/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Elżbieta i Zbigniew W. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. Nr [...] w przedmiocie : podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r. p o s t a n a w i a Umorzono postępowanie Decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] 2001 r., nr [...] i określił Elżbiecie W. i Zbigniewowi W. wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999r., zaległość podatkową w tym podatku oraz odsetki za zwłokę od tej zaległości podatkowej. Na decyzję organu odwoławczego skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Pismem z dnia [...] 2006r. pełnomocnik skarżących - doradca podatkowy Marek S.i cofnął skargę. W piśmie wskazał, iż skarga dotyczyła tylko aspektu przedawnienia w przypadku, gdy podatnicy zapłacili kwotę podatku będącego przedmiotem sporu, które to przedawnienie w świetle uchwały 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 06 października 2003r., sygn. akt FPS 8/03 jest w obecnym stanie prawnym instytucją pozorną. Skarżący w całości nie podzielają stanowisk sądów w swojej sprawie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 lutego 2005r., sygn. akt I SA/Gd 1881/01 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 listopada 2005r., sygn. akt I SA/Bd 556/05), jednak nie chcą ponosić dalszych kosztów postępowania tym bardziej, że w obecnym stanie prawnym skarga kasacyjna ma szansę powodzenia w kilku procentach. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § l pkt l ww. ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § l pkt l lit. a cytowanej ustawy.