I SA/Bd 327/10

I SA/Bd 327/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi R. L. na postanowienie Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia oświadczenia postanawia odmówić przyznania prawa pomocy I SA/Bd 327/10 Uzasadnienie Wraz ze skargą na wskazane wyżej postanowienie R. L. wniósł o przyznanie prawa pomocy. Opisując swoją sytuację rodzinną oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, która nie osiąga dochodów, teściem – emerytem oraz synem. Dochód rodziny, łącznie ze świadczeniem emerytalnym ( 750 zł) oszacował na kwotę 2.550 zł. W motywach wniosku podał, że obecnie poniósł znaczne nakłady związane z produkcją rolną, a na zakup nawozów oraz środków ochrony roślin zaciągnął kredyt w banku. Wnioskujący ponosi również koszty utrzymania studiującego syna. Jako majątek wymienił: dom, 19,29 ha nieruchomości rolnej oraz chlewnię i garaże. Pismo Sądu z dnia 21 kwietnia 2010 r., którym został wezwany do przedłożenia dodatkowych dokumentów oraz wyjaśnień skarżący pozostawił bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 27 maja 2010r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmówił przyznania prawa pomocy. Od powyższego postanowienia skarżący złożył w dniu 11 czerwca 2010r. sprzeciw, wobec czego przedmiotowe rozstrzygnięcie straciło moc prawną. W uzasadnieniu sprzeciwu podniesiono, iż w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy szczegółowo wykazano, ze nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z przepisu tego wyraźnie wynika, iż jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Powołany przepis nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Dodatkowo podkreślić należy, że celem instytucji prawa pomocy jest wsparcie tych osób, których sytuacja majątkowa jest taka, że nie są one w stanie same ponieść kosztów toczącego się postępowania, a to pozbawiłoby je możliwości skorzystania z konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Tym samym ma ona charakter wyjątkowy. Jak wynika z zawartych w przedłożonym w dniu 19 kwietnia 2010 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji o stanie rodzinnym i majątkowym skarżącego, jest on właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni ponad 19 ha. Nieruchomość o tak znacznej powierzchni stwarza realną możliwość pobierania z niej pożytków. Skarżący w sprzeciwie wskazał, że posiadana nieruchomość rolna to gleby klas niższych – lekkie i podkreślił, że pozyskuje z nich dochód nie wystarczający nawet na pokrycie wydatków pierwszej potrzeby. Zaznaczył, że nie posiada oszczędności i był zmuszony brać kredyty, które teraz musi spłacać. Powtórzył, że musi utrzymywać żonę i studiującego syna, którzy nie mają własnych dochodów. Nie wyjaśnił jednak na czym polega prowadzona przez niego produkcja rolna oraz nie wskazał, na jakiej podstawie wyliczył miesięczny dochód w kwocie 1800 zł brutto, a także nie przedstawił zaświadczenia z urzędu gminy o wysokości rocznego dochodu uzyskiwanego przez skarżącego z produkcji rolnej. Ponadto nie wyjaśnił, z jakich powodów dochodów nie uzyskuje jego żona oraz jakie wydatki wiążą się ze studiami syna. Nie przedstawił także zaświadczenia o miesięcznych dochodach ojca- B. L. pozostającego we wspólnym gospodarstwie domowym oraz nie przedłożył odpisu zeznań podatkowych za lata 2008-2009. Wreszcie Sąd nie uzyskał wglądu do wyciągów z posiadanych przez skarżącego, jego żonę oraz ojca rachunków bankowych lub lokat terminowych za ostatnie trzy miesiące oraz do dokumentu potwierdzającego spłatę kredytu ze wskazaniem miesięcznej raty. Wnioskodawca nie udokumentował wysokości miesięcznych wydatków związanych z utrzymaniem, nie przedstawił zaświadczenia o stanie zdrowia (własnym lub członka najbliższej rodziny) wymagającym stałych nakładów na leczenie oraz nie złożył oświadczenia co do posiadanych pojazdów. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, iż skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania , na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.