I SA/Bd 364/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu w dniu 8 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 lipca 2024 r. nr 1568/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 25 maja 2025 r., nadanym za pośrednictwem Poczty w dniu 27 maja 2025 r. P.M. (Skarżący) wniósł skargę na wymienioną w sentencji decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 lipca 2024 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024, poz. 935) – dalej: "p.p.s.a." skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym oddanie pisma m.in. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia, została doręczona Skarżącemu za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 31 lipca 2024 r. (data na Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia) zatem trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upływał z dniem 30 sierpnia 2024 r. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 maja 2025 r., zatem po upływie wskazanego terminu. Sąd zauważa, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro Skarżący nie zachował terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.