I SA/Bd 380/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Pietrasik (spr) Sędziowie: sędzia WSA Teresa Liwacz asesor sądowy Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Synakiewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 września 2006 r. sprawy ze skargi Stanisława F. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] 2005r. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. oddala skargę Sygn. I SA/Bd 380/06 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia [...] 2006 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił Stanisławowi F. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] 2005 r., nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 rok w kwocie 107,60 zł. Uzasadniając swoje postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w B. wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. została Skarżącemu doręczona w dniu 04 listopada 2005 r. Zawierała pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania na podstawie art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia. Termin ten upłynął dnia 18 listopada 2005 r. Organ odwoławczy wskazał, że odwołanie zostało wysłane za pośrednictwem poczty listem poleconym nadanym dnia 21 grudnia 2005 r. (data stempla pocztowego) tj. trzydzieści dni po terminie ustawowym, bez podania przyczyny uchybienia terminu oraz prośby o jego przywrócenie w trybie art. 162 § 2 cyt. ustawy. W piśmie z dnia [...] 2006 r. Skarżący podniósł, iż odwołanie wniósł w terminie, osobiście podczas stawiennictwa w Urzędzie Skarbowym ustnie do protokołu. Ponadto stwierdził, że każdorazowo kwestię odwołania poruszał w sprawie nadpłaty za 2000 rok, traktując lata 2000 i 2001 równoprawnie. Jednocześnie wniósł prośbę o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Po przeanalizowaniu materiału zgromadzonego w sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w B. powołując się na art. 162 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej stwierdził, iż składając odwołanie pismem z dnia 21 grudnia 2005 r. Skarżący nie podał przyczyny uchybienia terminowi do jego wniesienia, ani też nie zwrócił się o jego przywrócenie. Dopiero wnioskiem z dnia 25 lutego 2006 r. wystąpił o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a zatem po upływie dwóch miesięcy od jego wniesienia. Organ stwierdził, że Skarżący nie dopełnił obowiązku jednoczesnego wniesienia podania o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z odwołaniem. Podanie o przywrócenie terminu zostało wniesione już po wydaniu przez Dyrektora Izby Skarbowej postanowienia o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Przede wszystkim jednak, zdaniem organu Skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, czy też nie nastąpiło. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy nie wynika, by Skarżący składał odwołanie ustnie do protokołu w Urzędzie Skarbowym. Sporządzone zostały jedynie dwie adnotacje przez pracowników Urzędu Skarbowego w dniu [...] i [...] 2005 r., jednakże dotyczyły one tylko dostarczenia przez Skarżącego dokumentów wystawionych przez płatników za rok 2000. Także pisma Skarżącego z dnia 14 grudnia 2005 r. zatytułowanego "Oświadczenie do protokołu w sprawie decyzji odnośnie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r." przesłanego do Urzędu Skarbowego, zdaniem organu nie można było zakwalifikować jako odwołania, albowiem nie wynikało to z jego treści. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Skarżący twierdzi, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia odwołania dotychczas nie ustała, ponadto zarzuca naruszenie wybranych artykułów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ustawy z dnia 06 czerwca 1997 r. Kodeks Karny, ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie wywodząc podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto podkreślił, iż Skarżący w treści skargi nie zawarł żadnych zarzutów wobec ww. postanowienia i powołując się na trwające w dalszym ciągu przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie podał ich. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargę należało uznać za nieuzasadnioną. Z gramatycznego brzmienia art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że przesłanką konieczną do przywrócenia przez organ podatkowy uchybionego terminu procesowego jest uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że skarżący decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...] 2005 r. nr [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania – otrzymał w dniu 4 listopada 2005 r. Wnosząc w dniu 21 grudnia 2005 r., a więc już po upływie terminu, odwołanie od w/w decyzji skarżący nie wnosił o przywrócenie uchybionego terminu. Składając taki wniosek w dniu 25 lutego 2006 r. skarżący nie podjął nawet próby uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. W sytuacji, kiedy skarżący wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu nie uprawdopodobnił, że uchybienie to nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych, a nadto okoliczności sprawy nie wskazują, że występowały zdarzenia mogące powodować uchybienie terminu w sposób niezależny od skarżącego – organ podatkowy miał w pełni uzasadnione podstawy do odmowy przywrócenia uchybionego terminu zaś wydanego w tej mierze zaskarżonego postanowienia nie można uznać jako sprzecznego z prawem. Z tych względów Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako nieuzasadnioną oddalił.