I SA/Bd 383/04

WyrokWSA w Bydgoszczy2004-10-27

Skład orzekający: Halina Adamczewska-Wasilewicz, Jerzy Bortkiewicz, Urszula Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej wynoszącej dokładnie 3,5 tony podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych?
Ratio decidendi
Samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej wynoszącej dokładnie 3,5 tony podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. Przepis art. 8 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, który stanowi, że opodatkowaniu podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony, obejmuje również pojazdy, których dopuszczalna masa całkowita wynosi równo 3,5 tony. Literalna wykładnia tego przepisu nie pozwala na wyłączenie takich pojazdów z opodatkowania.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Wójta Gminy L. określającej Romanowi K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2003r. w kwocie 600 zł, z tytułu posiadania samochodu Fiat Ducato Maxi o dopuszczalnej masie całkowitej 3500 kg. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. utrzymało tę decyzję w mocy. Roman K. zaskarżył decyzję SKO, argumentując, że samochód o masie do 3500 kg nie podlega opodatkowaniu, a organy nie odniosły się merytorycznie do jego zarzutów. Skarżący kwestionował również prawidłowość ustalenia jego statusu jako właściciela pojazdu o konkretnym numerze rejestracyjnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz, Asesor sądowy Urszula Wiśniewska, Protokolant Daniel Łuczon, po rozpoznaniu w dniu 27 października 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi Romana K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2003r. oddala skargę Na oryginale właściwe podpisy I SA/Bd 383/04 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] 2004r., znak [...] Wójt Gminy L. określił Romanowi K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za rok 2003 w kwocie 600 zł. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż postanowieniem z dnia 03 grudnia 2003r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie, które potwierdziło, iż Roman K. od dnia 0l stycznia 2003 r. jest właścicielem pojazdu o numerze rejestracyjnym [...] o dopuszczalnej masie całkowitej 3.500 kg podlegającego opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych. W związku z tym, organ podatkowy opierając się na przepisach art. 8, art. 9 ust.6 pkt 1, art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i o opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) stwierdził, że Roman K., jako właściciel wymienionego środka transportowego miał obowiązek obliczyć i uiścić podatek w terminie do dnia 15 lutego 2003r. w zakresie I raty i do 15 września 2003r. w zakresie II raty. Organ podał, iż zgodnie z art. 200 ustawy Ordynacja podatkowa, Roman K. został poinformowany o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w sprawie. Od powyższej decyzji Roman K. wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. W uzasadnieniu odwołania podatnik podniósł, że dopuszczalna masa całkowita samochodu objętego podatkiem od środków transportowych wynosi 3500 kg. Zdaniem strony oznacza to, że samochód znajduje się w przedziale dopuszczalnej masy całkowitej do 3500 kg. Jest to zatem inny przedział, aniżeli wskazany w art. 8 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ponadto strona podała, że nie jest posiadaczem samochodu o numerze rejestracyjnym wskazanym w decyzji organu podatkowego. Decyzją z dnia [...] 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu decyzji podało, iż zgodnie z przepisami prawa obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają m. in. samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Zgodnie z przepisem art. 10 ust. l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych rada gminy określa w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych. W niniejszej sprawie jest to Uchwała Nr [...] Rady Gminy L. z dnia 4 grudnia 2002 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od środków transportowych oraz zwolnień od tego podatku na rok 2003. Organ odwoławczy stwierdził, iż dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zasadniczą kwestią jest ustalenie jaka jest dopuszczalna masa całkowita samochodu marki Fiat Ducato Maxi będącego własnością Romana K. Zarówno organ podatkowy pierwszej instancji, jak i strona postępowania nie kwestionują, że dopuszczalna masa całkowita wymienionego pojazdu wynosi 3500 kg. Zgodnie z powyższym organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo ustalił stan faktyczny i dokonał ustalenia zaległości podatkowej w podatku od środków transportowych, gdyż dopuszczalna masa całkowita samochodu marki Fiat Ducato Maxi będącego własnością Romana K wynosi 3500 kg, co powoduje obciążenie właściciela takiego pojazdu podatkiem od środków transportowych na podstawie art. 8 pkt l ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Argumenty strony dotyczące faktu, iż pojazd mieści się w innym przedziale nie mogą znaleźć zastosowania w sprawie. Wynika to z faktu, iż z przepisu ustawy wyraźnie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony, a więc również samochody, których dopuszczalna masa całkowita wynosi 3,5 tony. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy nie ma znaczenia fakt, iż organ podatkowy pierwszej instancji błędnie podał numery rejestracyjne pojazdu obciążonego podatkiem, gdyż strona nie kwestionuje, że jest właścicielem takiego pojazdu. Na decyzję organu odwoławczego Roman K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. zwracając się o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi podniósł, że organ drugiej instancji nie ustosunkował się merytorycznie do argumentów zawartych w odwołaniu z dnia [...] 2004r. Jedyne zdanie odnoszące się do treści odwołania brzmi, iż argumenty strony dotyczące faktu, że pojazd mieści się w innym przedziale, niż wskazany w ustawie nie mogą znaleźć zastosowania w sprawie. Tymczasem w odwołaniu podatnik podnosił, iż dopuszczalna masa całkowita jego samochodu wynosi 3500kg. Oznacza to, iż samochód znajduje się w przedziale dopuszczalnej masy całkowitej do 3.500kg. Jest to zatem inny przedział aniżeli wskazany w art. 8 pkt 3 ustawy o podatkach opłatach lokalnych ("od 3,5 tony i poniżej 12 ton"). Gdyby ustawodawca chciał zaliczyć samochody o dopuszczalnej (maksymalnej) masie całkowitej 3.500 kg do przedziału, o którym mowa w art. 8 pkt. 3, to zapewne użyłby sformułowania "o dopuszczalnej masie całkowitej równej lub wyższej niż 3,5 tony i poniżej..", analogicznie jak uczynił to w art. 8 pkt. 4 i 6 tej ustawy. Stąd skarżący uważa, iż będąc posiadaczem samochodu marki Fiat Ducato Maxi nr rej. [...] o dopuszczalnej masie całkowitej do 3.500kg nie podlega przepisom ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przywołanych w zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego tylko z punktu widzenia jej legalności, tj. z punktu widzenia zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja ulega uchyleniu wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu wydanej decyzji takiego naruszenia prawa zarzucić nie można. W aktach sprawy znajduje się wyciąg z dnia 9 stycznia 2002r. z ewidencji pojazdów wydany przez Starostwo Powiatowe w T., z którego wynika, że Roman K. jest właścicielem samochodu ciężarowego wielozadaniowego marki Fiat Ducato Maxi o numerze rejestracyjnym [...]. Powyższy numer rejestracyjny pojazdu został również podany przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu decyzji. Przekazując sprawę organowi odwoławczemu Wójt Gminy L. z wyjaśnił, że podatnik nie powiadomił o zmianie numeru rejestracyjnego samochodu i nie złożył wymaganej w tym zakresie deklaracji. W związku z tym, organ odwoławczy podał, iż podatnik zmienił numer rejestracyjny pojazdu, jednakże nie ma to wpływu na powstanie obowiązku podatkowego. W skardze strona nie podnosi tego zarzutu, a wręcz potwierdza, iż jest "posiadaczem samochodu Fiat Ducato Maxi nr rej. [...]". Kwestionuje jednak istnienie w stosunku do niej obowiązku podatkowego w podatku od środków transportowych z tej przyczyny, że dopuszczalna masa całkowita wynosi tego pojazdu 3.500 kg. Spór w przedmiotowej sprawie sprowadza się zatem do ustalenia, czy na Romanie K. ciąży obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych za 2003r. z tytułu własności samochodu marki Fiat Ducato Maxi o dopuszczalnej masie całkowitej 3.500 kg. Na podstawie art. 8 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony i poniżej 12 ton. Z powyższego przepisu zatem jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu tym podatkiem podlegają samochody ciężarowe, których dopuszczalna masa całkowita wynosi również 3,5 tony. Dla istnienia obowiązku podatkowego w tym podatku nie jest wymagane, aby dopuszczalna masa całkowita pojazdu wynosiła powyżej 3,5 tony. Literalna wykładnia tego przepisu nie pozwala na stwierdzenie, że pojazd ciężarowy o masie całkowitej 3,5 tony nie podlega opodatkowaniu. Skoro opodatkowaniem objęto samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony tzn., że również w tym przedziale mieści się samochód o masie całkowitej równej 3,5 tony. Sąd w obecnym składzie prezentuje pogląd, że Fiat Ducato Maxi o masie 3.500 kg podlega opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych za 2003r. Pogląd zaprezentowany przez stronę byłby dopuszczalny wówczas, gdyby przepis został sformułowany w ten sposób, iż opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają samochody ciężarowe o dopuszczalnej masie całkowitej "powyżej 3,5 tony". Okoliczność, iż w ustawodawca choćby w art. 8 pkt 4 ustawy użył sformułowania "równej lub wyższej niż 12 ton" nie ma znaczenia dla wykładni zastosowanego przez organ podatkowy przepisu. Dotyczy on bowiem innego przedziału w zakresie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdów. Stosownie do art. 10 ust. 1 wymienionej ustawy rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych, z tym że roczna stawka od jednego środka transportowego nie może przekroczyć kwoty określonej w tej ustawie. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] 2002r. Rada Gminy L. określiła stawki podatku od środków transportowych oraz zwolnienia od tego podatku na 2003r. Zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a wymienionej uchwały stawka od samochodów ciężarowych o dopuszczalnej masie całkowitej od 3,5 tony do 5,5 tony włącznie wynosi na 2003r. - 600 zł. W związku z tym, należy stwierdzić, iż organ podatkowy w prawidłowej wysokości określił dla Romana K. podatek od środków transportowych za 2003r. Obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych powstaje z mocy prawa. Podatek ten jest płatny w dwóch równych ratach, w terminie do dnia 15 lutego i do dnia 15 września każdego roku. Podatnicy są obowiązani uiścić podatek bez wezwania - na rachunek budżetu właściwej gminy. Z materiału dowodowego wynika, że zarówno organ pierwszej instancji, jak również organ odwoławczy zapewniły stronie czynny udział w postępowaniu podatkowym wyznaczając siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego na podstawie art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, iż organy podatkowe nie naruszyły przepisów prawa materialnego, jak również procesowego. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło