I SA/Bd 384/05

Wojewódzki Sąd administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w B. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: odrzucić skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...]2005r. sygn. akt [...] stwierdziło nieważność postanowienia Starosty I. z dnia [...] 2005r., nr [...] w sprawie uznania wniesionych zarzutów za nieuzasadnione w związku z prowadzeniem egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze pieniężnym z tytułu nieuiszczenia opłaty rocznej za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej. Postanowienie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy przez Starostę I. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawniony do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy szczególne przyznają prawo do wniesienia skargi. Zgodnie jednak z utrwalonym orzecznictwem sądowym (np. uchwała SN z dnia 27 lipca 1993 r., III AZP 8/93, postanowienie NSA z dnia 19 października 2000 r., II SA/Gd 2159/00) przyznanie organowi administracji publicznej właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia wyłącza możliwość dochodzenia przez ten organ jego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji organ nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych lub postanowień do sądu administracyjnego. Brak jest zatem przepisu prawa, który przyznawałby w niniejszej sprawie organowi pierwszej instancji uprawnienie do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygniecie w drodze skargi. Mając powyższe na uwadze, zgodnie z art. 58 § l pkt 6 cyt. ustawy, Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.