I SA/Bd 386/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 03 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. uchylił decyzję organu I instancji i ustalił podatek dochodowy za 2002 r. w kwocie 10.405 zł od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach. Na powyższą decyzję B. B. pismem z [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w której jednocześnie zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji.Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 cyt. ustawy Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie, bowiem w uzasadnieniu wniosku podano, że zaskarżona decyzja narusza prawo, a jej wykonanie spowoduje negatywne skutki dla skarżącej . Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem dokonania merytorycznej oceny wniosku jest wskazanie przez stronę konkretnych zdarzeń ( okoliczności ) świadczących o tym, że w stosunku do niej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wymienionych w cytowanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, analizując treść skargi, można przyjąć, że wniosek o ochronę tymczasową miałby się opierać na tych samych przesłankach, co i skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. Jednakże tak przedstawiona niezgodność decyzji z prawem jest istotą postępowania sądowoadministracyjnego, zaś ocena wniosku o ochronę tymczasową jest postępowaniem incydentalnym opartym na odrębnych przesłankach, które wskazano powyżej. W świetle więc powołanych przepisów, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku. Dlatego też na podstawie art.61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.