I SA/Bd 394/04

Wojewódzki Sąd Administracyjn w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2004r. na posiedzeniu niejawnym skargi W. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nie wstrzymania czynności egzekucyjnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] wierzyciel Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. stwierdził, iż zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej wobec W. Z. został wniesiony z uchybieniem terminu. Na powyższe postanowienie W. Z. wniosła zażalenie i jednocześnie zwróciła się o wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał: postanowienie Nr [...], którym zaskarżone postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy oraz postanowienie nr [...], którym nie wstrzymał czynności egzekucyjnych. W skardze dnia [...] W. Z. zaskarżyła dwa wymienione postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga złożona na postanowienie z dnia [...] [...] w sprawie nie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej obejmującą orzekanie w sprawach postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że na postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym służy skarga tylko wówczas, gdy przysługiwało na nie zażalenie. Jeżeli natomiast zgodnie z przepisami prawa na postanowienie nie przysługiwało zażalenie, to wówczas postanowienie nie podlega kontroli sądu, a zatem nie może być przedmiotem skargi. W przedmiotowej sprawie Izba Skarbowa wydała postanowienie, na mocy którego orzekła nie wstrzymywać czynności egzekucyjnych. Postanowienie zostało wydane na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) T związku z art. 35 oraz art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U z 2002r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Zgodnie art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji o ile przepisy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcia i zajmowane przez organ egzekucyjny lub Sygn. akt I SA/Bd 394/04 wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli wymieniona ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Ustalić zatem należało, czy istnieje przepis prawa, który przewiduje prawo wniesienia zażalenia na postanowienie nie wstrzymujące czynności egzekucyjne wydane na podstawie art. 35 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stosownie do art. 35 tej ustawy wniesienie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego nie wstrzymuje tego postępowania. Organ egzekucyjny może jednak w uzasadnionych przypadkach wstrzymać postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutu. Organ nadzoru w uzasadnionych przypadkach może wstrzymać czynności egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zażalenia. Z powyższego uregulowania jednoznacznie wynika, że na postanowienie w przedmiocie nie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, jak również czynności egzekucyjnych ustawodawca nie przewidział środka zaskarżenia w postaci zażalenia. Podobnie brak takiego uregulowania w Kodeksie postępowania administracyjnego. Konsekwencją braku zażalenia na postanowienie wydane w powyższym zakresie jest niedopuszczalność skargi. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jednocześnie Sąd zauważa, że pismo z dnia [...] zawiera także wniosek W. Z. o "wstrzymanie czynności egzekucyjnych", który podlega odrębnemu rozpatrzeniu. Wobec powyższego Sąd postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.